Zondag 6 maart

Gisteravond hebben we ondanks alle zorgen een gezellige avond gehad; de slotavond van ‘Wie is de Mol’, leuk om dat samen te zien!

Afgelopen nacht ben ik wel twee keer naar beneden geweest om Bert te helpen anders te gaan liggen. Nu de benen eigenlijk niets meer doen en de kracht in de armen zoveel minder is, kan hij zichzelf niet meer omdraaien

Dat gaat best zwaar; ondanks dat hij veel is afgevallen, is het lastig hem op de zij te leggen en opzij te schuiven (zodat hij niet uit bed valt). In het ziekenhuis gebruiken ze daar een speciaal glijzeil voor, zodat je makkelijker kunt ‘kantelen’. Misschien maar eens zien of dat ook via de thuiszorgwinkel te krijgen is.

’s Morgens help ik met wassen op bed; in het ziekenhuis gaat hij ’s morgens op de toiletstoel voor de ontlasting en wordt dan geholpen met douchen, maar dat zit er hier niet in. Het helpen wassen en aankleden vind ik al een hele klus. Uit bed in de rolstoel valt ook niet mee. We hebben het ‘transferplankje’, maar daarover kan hij niet meer zelfstandig ‘glijden’ in de rolstoel. Het lukt uiteindelijk, maar al met al is het een heel gedoe.

Een rustige dag; ik lees Bert de mailberichten en reacties voor, we eten gezellig samen en praten weer veel. Over de angst, onzekerheid en het verdriet van de afgelopen maanden, maar ook over de toekomst.

Hoe onzeker ook, Bert heeft al wel nagedacht over wat hij eventueel wil en wat niet. “Ik heb geen zin te eindigen aan allerlei slangen die me in leven moeten houden….”

Natuurlijk hopen we dat het niet, nooit, zover komt, maar met alle onzekerheid is het wel goed erover na te denken…..