Afgelopen dagen was er wat heen-en-weer ge-app. Bernadet vroeg of ik het leuk vond een dagje met Fons en haar naar Amsterdam te gaan. Zij had contact gehad met Helma en Ada en die hadden voorgesteld dat zij met mij iets zouden gaan doen. Grappig, dankzij de groepsapp heeft iedereen elkaars nummer er worden er ook onderling dingen geregeld.

Helma en Ada komen vandaag met pa naar Nijmegen en hadden daarom bedacht dat ik dan niet hoefde. Lief bedacht, maar een dagje Amsterdam wil ik nu niet; op de een of andere manier vind ik dat juist confronterend. 'Normaal’ zouden we dat met zijn vieren doen; nu met zijn drieën denk ik dat ik Bert juist extra zou missen en er dan geen plezier aan kan beleven.

Wel heel leuk dat Helma en Ada pa naar Nijmegen komen brengen. Wij hebben hem voor het laatst gezien in januari, op mijn moeders verjaardag. Is dus alweer drie maanden geleden!

Ik ga ’s middags naar Nijmegen; Bert vertelt dat het fijn was pa weer te zien, maar hij is ook wel wat geschrokken. De afgelopen maanden is pa duidelijk achteruit gegaan; loopt nog veel moeilijker, is afgevallen en wat meer afwezig. Hij is niet dementerend of zo, maar het lijkt hem allemaal niet zoveel te interesseren. De hele reis was ook vermoeiend natuurlijk; de negentig jaren zijn hem nu echt aan te zien!

Op de kamer hangt een whiteboard, ter hoogte van Berts voeteneinde. Omdat hij nu het weekschema heeft schrijf ik op het bord het programma voor morgen. Zo kan hij zien waar hij hoe laat wordt verwacht, zonder dat hij het weekschema er steeds bij moet pakken. Vooral omdat een papier pakken niet zo makkelijk gaat, is dit wel handig.

Marian vindt dit ook wel handig, dus ik maak er voor haar een kolom naast. Kan ik toch mijn ‘bordschrijven’ als juf een beetje bijhouden 😉