Vanochtend is er in het ziekenhuis een Palmzondagviering om 10.00 uur, dus ik ga al vroeg naar het ziekenhuis. Er komt een vrijwilliger Bert ophalen, maar hij kan gewoon met de rolstoel, dus dat doe ik zelf. Het is een mooie viering, met voorganger Pastor Gerard de Haan. Ook hem kennen we van vieringen in ‘onze’ kerk (waar hij af en toe voorging), maar ook van de doop van enkele nichtjes en een neefje in Houten, zijn vroegere standplaats. De viering wordt ook opgenomen; mensen die te ziek zijn om naar de kerkzaal te komen kunnen dan vanaf bed de dienst volgen. Omdat het een communieviering is gaan na afloop enkele vrijwilligers ook de communie brengen naar patiënten op hun kamer.

Na afloop even koffiedrinken en met wat mensen praten. Heel toevallig: Bert zat naast een mevrouw die hij kende van een kerkelijke werkgroep vroeger, en zij is weer een zus van mijn vroegere directeur en duo-partner Marion. Wat is de wereld soms klein… Het doet me wel beseffen dat ik Marion nog niet per mail op de hoogte heb gesteld; ons contact is de laatste jaren beperkt geweest tot kerstkaarten, maar het is toch wel fijn dat zij dit weet.

’s Middags is Bert niet lekker, voelt zich moe en bij controle blijkt hij verhoging te hebben. Een paar paracetamols helpen goed, maar toch wordt er contact opgenomen met de reumatoloog. Het is nu bijna twee weken na de eerste chemokuur, en de weerstand is dan op zijn laagst. Dus nu oppassen dat hij niet een of andere nare ziekte erbij krijgt. Er wordt bloed en urine verzameld en morgenochtend willen ze ook longfoto’s laten maken, voor de zekerheid.

Misschien was het , achteraf gezien, niet zo handig naar een kerkdienst te gaan waar je tussen mensen met allerlei aandoeningen zit. De zus van Marion was bijvoorbeeld opgenomen voor een dubbele longontsteking…..