We hadden voor vandaag een bezoek aan de belastingdienst gepland staan en vanavond een toneelvoorstelling in Amphion, maar daar is vanmiddag het afscheid van Ad bijgekomen. Een vol programma dus.

Die afspraak bij de belastingdienst hebben we, om bepaalde zorgkosten te bespreken. Met name de kosten van auto-aanpassingen zijn aftrekbaar; wij hebben de auto gekocht toen die al was omgebouwd, dus willen even overleggen of dat dan ook ‘mag’. De garage heeft ons laten weten wat de aanpassingskosten nu waard zijn, dus wij hopen dat bedrag te kunnen aftrekken. Maar volgens de belastingambtenaar kan dat niet worden verrekend, jammer…

Dan door naar Nieuwegein; de afscheidsbijeenkomst is in een ruimte boven het café naast de kerk. Hier was een paar jaar geleden ook het afscheid toen ma was overleden. Gelukkig is er een lift maar het is verder erg krap, dus flink manoeuvreren.

Goed om Rik, zijn moeder, broer en zus te zien. Ad was al tijden langzaam achteruit aan het gaan, maar het overlijden is toch heel onverwacht gekomen, begrijpen we.

Bij deze bijeenkomst is gelegenheid te condoleren en worden er wat woorden gesproken; na afloop hiervan gaat de naaste familie mee naar het crematorium. Zodra het gezin vertrekt is het dus wat ‘rommelig’, omdat veel mensen nog een hand willen geven. Er komt iemand aan, een vroegere buurvrouw uit de straat, die bij het passeren van ons zegt: “Hé, jij hier? Ik dacht dat jij dood was?...” Ze heeft haast, dus loopt direct door, maar wij kijken elkaar verbaasd aan en moeten eigenlijk best lachen; wat een rare opmerking! “Waarschijnlijk zag ze me aan voor mijn vader”, zegt Bert. Inderdaad, dat zou een verklaring kunnen zijn. Bert lijkt veel op zijn vader en deze mevrouw woont in het buitenland. Zij heeft, toen pa overleed in mei, wel een overlijdensbericht gehad, maar is toen niet bij het afscheid geweest. En, als dame op leeftijd, haalt ze misschien weleens wat door elkaar….

De voorstelling in Amphion is mooi; het toneelstuk ‘Moeders en zonen’, naar een Amerikaans verhaal. Best een zwaar thema, met acceptatie van homo’s en aids, maar goed gespeeld en ook met veel humor.

Na zo’n volle dag ben ik blij als ik ’s avonds in bed lig…