Moe, moe, moe; zo’n volle dag gisteren en ’s avonds laat is niet handig als ik de volgende ochtend om half 7 op moet. Bert probeert me altijd door te laten slapen als ik de volgende dag moet werken, maar vannacht lag hij echt niet lekker, dus heeft me toch wakker gemaakt. En het omdraaien gaat lastiger. Omdat hij het steeds zo koud heeft doe ik in bed een extra plaid om zijn benen, die moet eerst worden losgemaakt voor hij kan draaien. Dat het ’s ochtends nog donker is als ik opsta werkt ook niet mee…

Zodra ik op school ben en koffie op heb lukt het altijd wel weer. En zodra de kinderen er dan zijn heb ik teveel te doen om aan vermoeidheid te denken. We hebben een gezellige groep dit jaar, dat scheelt ook natuurlijk. Het werken is gewoon prettig, geeft afleiding, weer een beetje mijn ‘gewone’ leven. Als ik werk ben ik, soms tot mij eigen verbazing, ook helemaal niet met thuis bezig.

Ans en Bertus zijn vandaag bij Bert; als ik thuiskom blijkt dat Ans de was heeft opgehangen. Zo fijn als mensen zo meedenken en – helpen!