Boodschappen en meer

Arioque is vandaag samen met Reinier; best bijzonder, 2 mannen. Op de een of andere manier ben ik toch nog zo ouderwets dat ik bij thuiszorg alleen aan vrouwen dacht.

Omdat er koffiepauze tussendoor wordt gehouden, heb ik in de agenda maar een lijstje gemaakt wie wat drinkt. Zwarte koffie of met melk, groene thee voor Arioque en Reinier blijkt alleen maar water te drinken.


’s Middags weer naar de therapie en aansluitend gaan we even boodschappen doen. Dat is iets handiger, want dat scheelt een keer in- en uitladen. Dit zijn dingen waar ik nog echt aan moet wennen. Vroeger, voor Bert ziek was deden we altijd op vrijdagavond samen boodschappen met de auto. Doordeweeks ging ik dan nog weleens iets halen op de fiets. Al die tijd dat Bert opgenomen was kon ik overdag boodschappen halen. Maar nu we het samen doen, kost het veel meer tijd. Niet even op de fiets heen en terug, maar een heel ritueel. Bert in een jas zien te krijgen, lift van de auto omlaag doen, Bert met de lift in de auto rijden, beugels in de rail vastmaken; bij het winkelcentrum dan stoel losmaken, Bert uit de auto helpen met de lift, naar de winkel en vervolgens weer dezelfde procedure als op de heenweg. Op deze manier ben je wel twee keer zo lang bezig als even alleen.


We gaan op zoek naar een medicijnendoos. De apotheek, waar we moeten zijn om de lyrica op te halen, verkoopt er verschillende. Een heel simpele met verschillende vakjes voor één dag, maar ook een mooie waar je alle medicijnen voor de hele week in kan doen, 7 doosjes in een soort cassette. Lijkt me handig, kan ik in een keer alles klaarmaken voor een hele week.


’s Avonds komt Miriam, alleen dit keer. Het lukte niet vanavond een tweede mee te laten komen. In principe heeft maar één persoon de avondroute, er moet dus iemand speciaal komen om ingewerkt te worden.

De bedoeling is dat binnenkort, als iedereen is ingewerkt, steeds iemand alleen komt.