De eerste keer werken sinds Bert thuis is. Het ontbijt en de medicatie zet ik klaar op het aanrecht; om hem daarmee te helpen voor ik vertrek kost me teveel tijd, moet ik nog eerder op. We hebben daarom afgesproken dat Buurtzorg hem daarmee helpt op mijn werkdagen. Zij kunnen binnenkomen met de sleutel uit het sleutelkastje, want ik vertrek al voordat ze komen. Dat vind ik wel vervelend, Bert alleen laten liggen. Gelukkig komen ze op mijn werkdagen wat vroeger, rond 8 uur. Is het dus niet zo lang dat hij alleen is, maar ik ben wel blij dat het alarm er is. Met zijn hoofd kan hij dat bedienen, dus is er altijd hulp mogelijk in noodgevallen.

Als ik rond kwart over negen weer thuiskom, zijn ze nog bezig. Opnieuw Arioque, nu samen met Moniek. Rond half 11 komt schoonzus Helma; gezellig op de koffie, maar ook om Bert een tijdje gezelschap te houden. Ik moet namelijk om 11 uur naar de bedrijfsarts.

Die is tevreden als ik vertel hoe het nu gaat en hoe de plannen zijn om mijn uren verder uit te breiden. “Het lijkt me prima dat je dat in overleg met Marca verder doet. Wat mij betreft hoef je hier niet meer te komen, tenzij het toch niet blijkt te lukken”.

Prima, fijn dat zij zich zo meedenkend opstelt.

Om 4 uur moeten we naar de tandarts; Bert had natuurlijk al een paar maanden geleden moeten komen voor de halfjaarlijkse controle, maar die afspraak heb ik toen afgezegd en uitgelegd waarom. De tandarts is onder de indruk van de situatie nu. In januari kon Bert nog, met wat moeite, uit de rolstoel op de behandelstoel komen. Maar nu moet de controle in de rolstoel gebeuren. Gelukkig kan die ver achterover worden gezet, dus met wat passen en meten lukt het zo de controle te doen.

Weer thuis is bij de mail de planning voor Klimmendaal voor de komende week. Daar staat nu als extra handentherapie bij. Wel vervelend: dat is op donderdagmiddag ingepland, precies op de tijd dat ik op school ben. Ada komt die middag bij Bert, moet ik maar een rolstoeltaxi regelen zodat zij met Bert mee kan gaan.