Miriam, die gisteren is geweest, is er vandaag samen met Arioque. Hij is dit schooljaar de stagiair, een jonge man uit Brazilië. Handig dat zij elkaar zo inwerken, zo kunnen we ook stap voor stap met iedereen kennismaken.

Voordat ze komen heb ik Bert alvast ontbijt gegeven en de medicijnen. Daar moet ik iets voor kopen, want nu ligt er een hele verzameling doosjes met medicijnen. In de Maartenskliniek kreeg Bert een rol mee met de medicijnen voor een bepaalde tijd bij elkaar in een zakje. Waarschijnlijk is er wel een medicijnendoos te koop waar ik alles voor een of meer dagen kan klaarzetten.

Eind van de ochtend weer naar het ziekenhuis; vandaag voor fysiotherapie en een bezoek aan de revalidatiearts. Met haar heeft Bert bij de tweede ziekenhuisopname al kennis gemaakt; zij heeft toen de aanvraag voor de Maartenskliniek geregeld. Uiteraard heeft zij in het teamoverleg al gehoord dat Bert nu weer terug is, maar ze is onder de indruk van de verdere achteruitgang. Ook dit is een heel vriendelijke vrouw, die echt persoonlijke belangstelling toont. Ik vind haar trouwens, net als de reumatologe, erg jong. Maar dat zegt waarschijnlijk mee over mij dan over hen….

We bridgen vanavond bij ons; vond ik voor de eerste keer dat Bert thuis was gezelliger. De ‘bridgedames’ hebben Bert natuurlijk al heel lang niet gezien, hebben het alleen gedaan met mijn verhalen. En zij hebben al die tijd enorm meegeleefd, met regelmatig een bloemetje of cadeautje.

Rond half 10 komt Gerda, nu samen met Verouschka. Apart om haar hier nu aan het werk te zien, terwijl ik haar alleen kende als moeder van school. En, heel grappig, zij blijkt als kind bij Anneleen in de klas te hebben gezeten. Wat is de wereld soms klein!