Mijn werkdag en Emil is vandaag naar Amersfoort, voor de nieuwe opleiding. Hermien, onze vroegere buurvrouw, is daarom bij Bert. Het blijft echt fantastisch en verbazingwekkend hoeveel en welke mensen zich hebben aangemeld om Bert gezelschap te houden! Naast familieleden zijn het kennissen van de kerk, vroegere buren, oud-collega’s van Bert en mij; en het invullen van de digitale agenda gaat tot nu toe uitstekend. Voor een aantal weken vooruit zit alles volgeboekt.

’s Middags als ik weer thuis ben, bel ik even met Frank van Medipoint. De mensen van Buurtzorg hebben gevraagd om een ander type toiletstoel. De stoel die er nu op proef is, kan niet gekanteld worden. Wel in hoogte te verstellen, dus een hele verbetering ten opzichte van de leenstoel die er een tijdlang geweest is. Maar omdat Bert niet stabiel zit, is een stoel die meer achterover gezet kan worden veel fijner en veiliger. Frank gaat ervoor zorgen dat er binnenkort een andere geleverd wordt; die is wel duurder, vandaar dat er eerst voor dit model is gekozen.

Wat boffen we toch dat wij in deze tijd en in Nederland leven. Zou Bert ditzelfde jaren geleden zijn overkomen, dan waren er veel minder hulpmiddelen. En zou je in de VS wonen dan was dit allemaal niet te betalen geweest; de thuiszorg, maar ook alle apparatuur, verzorgingsproducten, medicijnen en ga zo maar door.