’s Ochtends een telefoontje van Bert; de fysiotherapeute is er vandaag niet, dus het oefenen met de transfer gaat niet lukken. Bovendien gaan ze vanochtend longfoto’s maken. Als blijkt dat daaruit, of uit het traanvochtonderzoek van gisteravond, iets bijzonders naar voren komt gaat het weekend thuis niet door. Dan kan er eventueel vandaag of in het weekend gestart worden met een andere medicijnkuur.

Dus ga ik maar regelen dat er vanavond een rolstoeltaxi Bert naar huis kan brengen, onder voorbehoud dan. Dat is in ieder geval veiliger dan de overstap van rolstoel naar auto maken.

’s Middags komt de ergotherapeute naar de afdeling; zij informeert hoe het thuis geregeld is, of het allemaal gaat lukken. Maar met de rolstoeltaxi, het bed beneden, de mogelijkheid om overal te komen met de rolstoel en het feit dat Emil het weekend thuis is, geeft zij ‘groen licht’. Ook van de zaalarts krijgen we toestemming, gelukkig.

Nog wel een dingetje: ik moet Bert ’s ochtends een spuit in de buik geven als hij thuis is. Dat is nodig omdat hij veel op bed ligt, die spuit moet trombose voorkomen. Noodzakelijk dus, maar ik vind het best eng ☹ Bert trouwens ook….