Brunhilde komt op de koffie, hebben we begin van de week afgesproken. Ze heeft een enorm leuk cadeau bij zich: een boek met teksten en tekeningen van de kinderen!

Bij onze leesmethode krijgen alle kinderen een magnetische letterdoos; letters met magneetjes erachter en een metalen deksel met lijnen. Zo kunnen de kinderen zinnen maken en je kunt het onder het kopieerapparaat leggen en afdrukken. Zo hebben alle kinderen een paar zinnen gemaakt en op de achterkant een tekening gemaakt, zo leuk!

Je ziet wel direct de enorme niveauverschillen in deze periode. Sommige maken echt bijna helemaal correcte zinnen:

lieve juf helma

ik vind het heel erg jamer dat je niet op school bent

bij anderen moet je het echt hardop  lezen om te begrijpen wat ze bedoelen:

juf hlmaa

ik hoop bat jum an

snel beetnsgap

Goede wensen voor Bert en sommigen die vertellen dat ze me missen, zo lief. En bij het meisje dat de zin "Lieve juf Helma, ik vind het heel erg jammer dat je op school bent" heeft gemaakt, ga ik er maar vanuit dat ze een woordje vergeten is ; )

Gezellig om bij te praten en te horen hoe het in de klas is. Brunhilde is niet heel blij met de invalster, dat is minder… “Heb ik haar gevraagd mee te denken over een leuk moederdagcadeautje, reageert ze dat dat niet bij haar taak als invalster hoort…”

Ja, dat is vervelend: natuurlijk hoeft een ‘gewone’ invalster dat niet te doen, maar dan heb je het over iemand die een keer een week of een paar dagen invalt. Maar als iemand al een paar maanden meedraait, verwacht je wat meer betrokkenheid en inzet.

Voor ik ’s middags naar Nijmegen ga, stuur ik eerst een mail naar de WMO consulente, Riet, met het verzoek de rolstoel die Bert van de gemeente krijgt, in de Maartenskliniek af te leveren. Het zal waarschijnlijk geen standaard rolstoel worden; als hij die in Nijmegen al krijgt kunnen ze daar alles optimaal afstellen en kan hij er ook volop mee oefenen. Was een goede tip van Ina.