De monteur van Medipoint komt vanochtend om het bed aan te passen. Dat blijkt heel eenvoudig; er moet iets losgedraaid en dan kan het voeteneind uitgetrokken worden. Omdat het matras dan te kort is wordt er een opvulstuk bijgeplaatst.

Het is zo ook veel handiger als Bert in bed wil zitten; het voeten- en het rugdeel kun je omhoog zetten, maar dan zat hij eigenlijk helemaal klem met de voeten. Nu het bed langer is, is dat geen probleem meer.

’s Middags bel ik Marca; nu we thuis steeds meer onze draai hebben gevonden heb ik meer rust, en ik wil eigenlijk volgende week wel weer gaan beginnen. Het is dan twee weken en daarna voorjaarsvakantie, dus om te ‘wennen’ is dat te overzien.

Met de planning van de therapie moet dat ook kunnen. En ik verlang wel weer naar de kinderen en collega’s, weer een beetje mijn 'gewone' leven terug eigenlijk…

Lijkt me fijn voor de invalster als ze dat nu weet, kan ze morgen nog afscheid nemen van de klas.