Bernadet heeft me gisteren gebeld met de vraag wat we met de vakantie doen. We hebben voor de meivakantie een reis naar Andalusië geboekt, met z’n vieren. Dat is een georganiseerde reis, vliegen en daar een rondreis met de bus met een gids.

Ik overleg het met Bert, maar wij zijn het eigenlijk wel eens; zelfs als er nu vlot een definitieve diagnose wordt gesteld en er met medicatie wordt begonnen, zal revalidatie echt nog wel een poos duren. Dus dan lange busritten en stukken lopen bij excursies zal waarschijnlijk teveel gevraagd zijn. Ik zal morgenochtend, als ik thuis ben, de papieren opzoeken en dan annuleren. Bernadet heeft al gezegd dat, als wij niet gaan, zij ook niet willen. Dan stellen we dat maar uit tot volgend jaar!

’s Middags moet er weer een lumbaalpunctie worden gedaan. Dat blijft toch wel een naar onderzoek. Maar deze keer is het nog veel erger dan de vorige keren: Bert moet op de zij liggen, omdat dan de druk van het vocht gemeten kan worden. Ook moet de naald in het begin wat bewogen worden. Er moet gezocht worden naar cellen uit de buurt van de ‘beenzenuwen’ en pas als Bert pijn voelt weten ze zeker dat ze op de juiste plek zitten….. De zijligging zorgt er ook voor dat de vloeistof er veel langzamer uit komt, eigenlijk druppelt het alleen maar…. Het duurt ontzettend lang. Omdat Bert stil en ‘krom’ moet liggen, heeft hij gevraagd of ik zijn armen wil vasthouden, naast de smalle behandeltafel. Ik ben doodsbang dat ik de armen loslaat en hij iets verschuift, maar na verloop van tijd gaan mijn armen pijn doen, ik houd het haast niet meer. Gelukkig neemt een verpleegkundige het van mij over.

Het gaat enorm langzaam en er moeten drie buisjes met vloeistof worden verzameld; de eerst is pas na een half uur vol. Er wordt telefonisch met dr. Goedee overlegd of er echt drie nodig zijn….. De dokter komt even later zelf langs, ‘rommelt’ nog wat met de naald en dan loopt het direct een stuk sneller, gelukkig. Maar uiteindelijk heeft de hele ellende wel een uur geduurd.

Omdat Bert na het onderzoek een poos moet liggen ga ik maar direct; ben ik in ieder geval de grootste drukte voor en op tijd thuis om vanavond te bridgen.

De route die René me gisteravond heeft gewezen is echt fijn; ik kan dan een heel stuk niet zo hard rijden, maar als ik op de snelweg kom heb ik geen last van de grote drukte rondom Utrecht. Volgens de navigatie is het zo wat korter in kilometers en langer in tijd, maar dat is vast zonder files gerekend.