Bert:

V + A San Gemini A 0 km W heet O in zelfde hotel E in pizzeria T 1843 km 

Vandaag is te zien als een 'ziekte dag' Helma heeft nog hoofdpijn en ik heb er nog iets koorts bij. Vanmorgen kalm aan door het stadje gelopen en vanmiddag op bed gelegen. Nu zitten we rond 17.00 uur in een parkje in de schaduw. Ik moet werkelijk niet aan eten denken maar helemaal niets eten is ook niet goed . Morgen gaan we vroeg lopen is de bedoeling. Ik hoop dat we vannacht goed slapen en ons morgen iets beter voelen want anders heb ik er een zwaar hoofd in.

Aanvulling : Het hotel in San Gemini wordt verbouwd tot een luxe hotel. Het vreemde is echter dat ze al wel een aantal dure kamer met airco hebben maar het publiek daar nog niet bepaald op is afgestemd.
Tijdens ons verblijf was er ook een soort school/vakantie klas taal cursus die er absoluut niet paste. Er was weinig of geen toezicht op de groep. Bij het ontbijt ’s morgens heb ik zelden zo’n puinhoop gezien. Ook omdat er geen duidelijke lijn in het buffet zat, geen afvalbakken maar wel weggooibekertjes voor water en jus d’orange, stond in no time alles door elkaar. Ook het bekende veel te veel nemen en dan maar laten staan was standaard.

Het viel ook, gezien de prijsklasse van het hotel, tegen dat de airco eigelijk niet in staat was om de temperatuur in de buurt van de 25 graden te krijgen. Om de zon een beetje buiten te houden heb ik nu ons grondzeil voor het raam gespannen. Met wat pennen aan de rand van de dakgoot ging dat goed.

Een laatste negatieve punt was dat er geen bar of restaurant o.i.d.bij het hotel was. Ook een ruimte om even lekker te zitten was er niet. Eigenlijk een hotel dat veel te duur was voor wat het bood.  

San Gemini is een leuk oud bergdorpje. Vandaag, zondag, was er in de kerk een huwelijksmis. Het was leuk om vanaf een terras op het plein voor de kerk te zien hoe dat ging. De kerkdeur bleef open en het was eigenlijk een vrije in en uitloop in de kerk. Sommigen kwamen tijdens de dienst even naar buien om wat te drinken en gingen dan weer naar binnen.

Helma:

Klinkt mooi, de 100^e dag, maar het is niet zo’n beste! Bert heeft wat koorts, ik alleen moe en wat hoofdpijn, maar we zijn dus allebei nog niet in orde. Gelukkig hoeven we dus niet te lopen, is het meer een dag van rondhangen in dit plaatsje. En raar; het is hier echt prachtig, met mooie uitzichten door verschillende smalle straatjes heen. Maar met zoveel mooie, oude stadjes waar we al geweest zijn wordt het steeds meer ‘gewoon’.

We zijn trouwens helemaal niet tevreden over dit hotel. Het is een van de duurste waar we geweest zijn, maar de kamer is heet en de voorzieningen zijn ook heel matig. Het meest irritant is nog, dat er een grote groep is die een cursus Engels volgt. Kinderen in de leeftijd van een jaar of 8 tot 15, 16. Voortdurend lawaai en een puinhoop in de ontbijtkamer. Dat wij ons niet lekker voelen zal het ook allemaal nog wat erger maken, maar dit is gewoon niet wat je verwacht als je zoveel moet betalen!

Gisteravond hebben we trouwens een trouwerij gezien in het kerkje hier; vanochtend ook een. Zo prachtig om vanaf een bankje te bekijken; iedereen in mooie kleren, dus de dames op pumps met hoge hakken, en dat op van die middeleeuwse pleintjes vol ‘kinderhoofdjes’. Ook zie je mensen de kerk in en uit lopen; om even buiten te bellen of een sigaret te roken, of de kinderen te laten rennen.

Zo langzamerhand hebben we toch dingen ‘ontdekt’ over de Italianen en hun gewoontes die je als toerist niet meekrijgt.