Arie en Helma komen ’s middags op bezoek, met een handig hulpmiddel: een bel die Bert met zijn hoofd kan bedienen. In de Maartenskliniek had hij een soort stangetje bij zijn hoofd waarmee hij de verpleging kon ‘bellen’. Dat is voor thuis ook prettig; als ik in de kamer televisie kijk hoor ik het niet altijd als hij me roept. Hij heeft wel een bel waarmee hij de alarmcentrale kan bereiken, maar niet iets waarmee er in huis een bel afgaat. Arie heeft een soort houten kastje gemaakt met een grote knop erop, die maar heel iets hoeft te worden aangeraakt. Kan op het bedtafeltje staan en dan kan Bert er met zijn hoofd tegenaan drukken, perfect!

Arie vindt het altijd wel fijn om iets om handen te hebben en hij gaat, samen met Emil, de televisie van onze slaapkamer boven naar de unit beneden verplaatsen. Het kan wel handig zijn vanuit bed televisie te kunnen kijken. Bijvoorbeeld met oud en nieuw; dan komt de zorg natuurlijk niet midden in de nacht, dus is het fijn als we in de slaapkamer de oudejaarsconference kunnen volgen.

’s Avonds hebben we (alweer!) Amphion; een coverband van Supertramp. Echt heel goed! We gaan nu trouwens iets eerder de zaal uit. Aan de ene kant omdat we niet te laat thuis kunnen komen vanwege de zorg, maar ook om de grootste drukte voor te zijn. Tussen het de zaal uitstomende publiek manoeuvreren met de rolstoel valt niet mee.