Afgelopen nacht heeft Bert me wat aanwijzingen gegeven voor het omdraaien; in de Maartenskliniek is een verpleegkundige die alleen nachtdiensten doet en zij kan hem heel goed op zijn zij leggen. Dus nu een extra kussen voor in de rug en een kussentje tussen de knieën.

’s Ochtends eerst ontbijt en medicijnen geven; een spuit in de buik hoeft niet meer, maar wel een serie andere medicijnen. Hij heeft een tasje meegekregen met alles erin: een rol met de ‘vaste’ medicijnen, maar ook wat zonodig-medicatie. Dat zijn bijvoorbeeld een heleboel paracetamols van 1000 mg.; die heeft hij de afgelopen periode nooit meer gebruikt, maar ze staan op zijn lijst, dus gaan ze mee. Ook de gevreesde katheter en een mini-klysma. En dat vind ik echt vervelend: hij moet nu ’s ochtends zo’n klysma en dan op de toiletstoel. 

Daarvoor is een speciale tilmat; mat onder Bert leggen (met heen en weer rollen), dan de klysma inbrengen en hem goed op de toiletstoel zien te krijgen. Die stoel moet dan ergens staan waar hij niet achterover kan kiepen, een plekje tegen een wandkastje aan lijkt daarvoor het best geschikt. Maar het is een heel gedoe om Bert met de tilmat er goed op te krijgen. De juk van de lift heeft een lig- en een zitstand en moet je op het goede moment een zet geven om de positie te veranderen.

Uiteindelijk zit hij goed en laat ik hem even alleen, vindt hij prettiger. Na de ontlasting weer ‘optakelen’, in bed leggen en daar wassen en aankleden. Maar ook de po van de stoel legen en schoonmaken. Ik kan er niets aan doen en vind het heel vervelend voor Bert, maar daar kan ik echt niet tegen…

Het hele ochtendritueel neemt veel tijd in beslag; zoveel zelfs, dat ik Harrie en Gertie een berichtje stuur met de vraag of ze pas na elf uur willen komen. Zij komen vandaag voor het ‘Fly-overleg’ op de koffie.

Zij komen terwijl Bert nog niet in de rolstoel zit. Maar dat is wel handig, want met zijn tweeën gaat het veel makkelijker hem goed in de rolstoel te zetten.

Ik vind het zwaar, deze verzorging ’s ochtends; was dus een goede keus het maar bij één nacht te houden.

Het is gezellig met Gertie en Harrie; leuk om te vertellen over onze vakanties en het bekijks dat je altijd hebt met de Fly. Bert kan over allerlei dingen extra uitleg geven. We spreken af dat zij een seintje geven wanneer ze de caravan willen ophalen; dan betalen ze en nemen hem mee. Bij goed weer willen ze de voortenten een keer opzetten; tegenover hun huis is een grasveld waar dat kan. Als ze dat een keer in een weekend doen, kunnen wij meekijken en -helpen. Is altijd handig, een eerste keer.

’s Middags bekijk ik de mail: een paar berichten van oud-klasgenoten van Bert van de BCS; zij zijn gisteren op de reünie geweest en zijn onder de indruk van het (slechte) nieuws. Een paar geven aan dat ze graag een keer op bezoek willen komen; leuk, ga ik wat afspraken inplannen!

Na het eten ’s avonds wordt Bert weer opgehaald; het was fijn samen thuis te zijn, maar ik ben blij dat de zorg morgenochtend weer door ‘professionals’ wordt gedaan!