In de Kerkgroet, die elke week voor de dienst of per mail wordt uitgereikt, staat deze week een kort berichtje over de toestand van Bert, met een bedankje voor alle berichtjes en kaarten. Ook staat mijn mailadres erbij, voor het geval mensen regelmatig een mail willen ontvangen. Ik heb dit verzocht aan de redactie, misschien zijn er nog mensen die wij anders ‘vergeten’.

Ik heb de afgelopen dagen een paar reacties gehad van buren die aan de maillijst willen worden toegevoegd. Sommigen reageerden best geschrokken, hadden nog niets bijzonders opgemerkt. Zal ook komen omdat ik vaak met de auto weg ben, dan kun je ook denken dat Bert naar het werk is.

De lijst met mensen die mail willen ontvangen wordt alsmaar langer. Bovendien sturen mensen de mail ook nog door; van Marca weet ik dat zij mijn mails doorstuurt naar alle collega’s en naar Lucy, de bovenschools manager. Maar Ada stuurt de berichten door naar haar kinderen, Jan (haar ex) en wat ex-zwagers en -schoonzussen. De afgelopen periode hebben we dan ook kaarten gekregen van mensen waarvan we dat nooit verwacht hadden…

In Utrecht komen Fons en Bernadet, net als ik, eind van de ochtend aan. We gaan weer met z’n vieren beneden lunchen, gezellig. We hebben het nog even over een mogelijke aanbouw aan het huis; zij zijn bezig met een nieuwe woning. Op een mooie kavel in het buitengebied gaan zij nieuw bouwen. Bernadet wil weleens informatie vragen over ‘zorgunits’. Hun huis is gedeeltelijk ‘prefab’; een deel wordt in een grote hal gemaakt en dan ter plaatse neergezet. Die aannemer heeft ook semipermanente ruimtes voor mens met een beperking. Fijn dat ze dat in ieder geval wil uitzoeken.