Bert:

V Landeck A Prutz A 14 km W tijdens lopen heerlijk zonnig, na 13.00 uur toen de tent net stond een flinke bui, later zonnig en soms wolken. O op een camping in Prutz E buiten op het afgeschermde terras restaurant in Prutz T 932+ 14 = 946 km

Vandaag hebben we ons verwend met een klein stukje lopen en de rest vrij op de camping. Jammer dat het zwembad er niet was, wel volgens Reitsma, en dat we een bui kregen. Wel lekker in een conditorei wat gegeten en op een terras wat gedronken. Toch een relaxte dag. Vandaag een prima route en niet zoveel langs drukke wegen. We volgen nu de bordjes Reschenpas en denken dat die niet zoveel afwijkt van Reitsma. Aan Anne voorgesteld en aan Emil en Anne gemaild om naar Verona te komen met het vliegtuig i.p.v. het hele stuk te rijden. Anne voelde daar wel wat voor. Morgen weer een makkie naar Pfunds. Daarna de Reschenpas over in één dag van 22 km naar Nauders of 28 km naar een camping net voor de Italiaanse grens. Met Helma haar teen gaat het iets beter. Wel krijgt ze rode vlekken op haar benen waarschijnlijk vanwege de zon en/of de warmte. Net besproken dat een beetje meer hygiëne door de kleding wat vaker goed te wassen ook geen kwaad kan.

Aanvulling : 11 mei is het moederdag. Je kon merken dat het waarschijnlijk een gewoonte in dat gebied was om dan met de hele familie ergens koffie te gaan drinken. In de conditorei was het afgeladen vol en waren er erg veel complete families met opa’s en oma’s die allemaal aan de koffie met gebak zaten. 

Helma:

Een heftig begin van de dag; rond 6 uur word ik even wakker en ruik de geur van versgebakken brood. Waarschijnlijk is er al iemand bezig met de voorbereidingen van het ontbijt. Dommel weer in als er plotseling een slow-whoop alarm gaat: ontruimingsalarm. Volgens mij zijn we binnen een minuut aangekleed, hebben we Berts halstasje, het fototoestel en de portemonnee gepakt en staan we op de gang. Daar is niets te ruiken of te zien wat op een brand zou kunnen lijken. Overal gaan kamerdeuren open en staan mensen verbaasd de gang in te kijken zonder actie te ondernemen. Een enkeling loopt, net als wij, naar beneden. Dan gaan we naar buiten en kijken of we van daaraf iets gevaarlijks zien: niet dus, maar het alarm blijft maar loeien. Na een tijdje komt de baas van het hotel beneden met een grote sleutelbos en kort daarna is het stil. We gaan weer terug naar onze kamer, die naast het appartement van de eigenaar blijkt te liggen (zijn deur staat nog wijd open).

Als we later beneden komen voor het ontbijt is er een serveerster die duidelijk blij is dat ze in het Duits een praatje kan houden (de overige gasten lijken alleen maar Engels te spreken, en daar heeft zij duidelijk moeite mee). Zij vertelt ons dat er ’s morgens iets mis is gegaan bij de voorbereidingen van het ontbijt. Iemand was in slaap gevallen waardoor er iets was aangebrand en het brandalarm was afgegaan. Op weg naar onze kamer om de spullen te pakken voor vertrek horen we de eigenaar aan een paar toeristen vertellen dat het alarm door een technische storing was afgegaan: zeker bang voor schadeclaims achteraf!

Bij het afrekenen blijkt dat we in plaats van € 80 ook € 70 mogen betalen, als we het contant doen….

Rond kwart voor negen vertrekken we voor de korte etappe (14 kilometer) van vandaag naar een camping bij Prutz. De route loopt een flink deel over een mooi afzonderlijk fietspad. Een ander stukje gaat langs een drukke weg; het voordeel voor ons als wandelaars is dat we achter de vangrail kunnen lopen. Is toch een stuk veiliger dan met je fiets tussen de auto’s te rijden, lijkt me.

Om één uur hebben we de tent al staan op de camping net buiten het centrum van het dorpje. Onderweg was het lekker zonnig, maar als de tent net staat krijgen we een bui. Gelukkig klaart het daarna weer op.

We gaan in een conditorei wat eten, waar het gigantisch druk is: er zitten hele families taart te eten. Of dit vanwege moederdag is of dat het gebruik is dat elke zondag te doen weten we niet.

Terug op de camping schrijf ik een stukje voor de site; in de kiosk van de camping kun je tegen betaling internetten. Ze verkopen hier ook van alles, en morgenochtend zijn er verse broodjes te krijgen; prima!

Ook het sanitair is erg mooi, er is een kamer met tafels waar je gebruik van kunt maken en een droogruimte. Waarschijnlijk wordt deze camping ’s winters ook als wintersportcamping gebruikt; we zitten hier nog steeds tussen hoge toppen! Verschillende oudere Nederlanders ook hier met hun caravans.

We eten ’s avonds in het dorp: als we terugkomen regent het even heftig maar kort: een prachtige regenboog staat tegen de bergen. Tot onze verrassing zijn er meer campinggasten aangekomen: een paar motorrijders zetten hun tent op net voor de onze. Niet echt een bezwaar, maar wel een beetje apart.

.