Gistermiddag een berichtje gestuurd naar Bonne, die belooft binnenkort even langs te komen. Binnenkort blijkt zelfs vanmiddag al te zijn. Met een grote rubber hamer en een plank lukt het hem de tegels iets lager te ‘slaan’; is toch wel een veilig idee dat we deze deur in elk geval kunnen gebruiken.

Voor ’s avonds wat hapjes maken; met de zorg hebben we afgesproken dat ze de normale tijd komen. Als Bert op bed ligt kunnen we in de slaapkamer de oudejaarsconference kijken.

Vorig jaar, toen Bert in het ziekenhuis lag, hadden we elkaar beloofd het dit jaar extra te gaan vieren. Extra is het nu niet, wel anders…..

Wat is dit een hectisch jaar geweest – van de angst en onzekerheid waarmee het jaar begon, soms periodes van hoop, nu ‘gewoon’ een compleet ander leven.