Bert:

V Petrignano A Assisi A 6  W heet O op een camping vlakbij Assisi E in restaurant bij de camping T  1770 + 6 = 1776 km

Vandaag heeft Helma op de camping de mail bekeken en de site bijgewerkt. Ada mailde aan Anne dat mijn moeder of stenen of iets van een tumor bij haar alvleesklier heeft. Anne moest dat nog maar niet aan ons vertellen want we konden er toch niets mee doen. Het is wel schrikken en het geeft een vreemd gevoel dat wij hier vrolijk rondlopen en moe misschien een ernstige ziekte onder de leden heeft. Dat geeft bij een mogelijke 'feestelijke' afsluiting in Rome een dubbel gevoel. Er wordt van moe eerste nog een scan gemaakt en wanneer daar de uitslag van komt weten we nog niet.

Iets anders is dat we nu in Assisi zijn. We hebben 1776 (na correctie) km gelopen en hebben ons eerste aanvankelijke einddoel gehaald. Naar Rome lopen we nu nog 13 dagen over hebben we gepland. Er van uitgaande dat we alles doen zoals gepland kunnen we dus ruim voor 20 juli in Rome zijn. Als het met moe goed gaat kunnen we het halen. Ik hoop het dus nu dubbel.

Helma:

Bij het ontbijt (lekker vroeg, dus genoeg croissantjes voor ons 😉) spreken we de eigenaar van het hotel. Hij runt dit hotel met zijn vrouw en zij zorgen voor hun kleindochter. Hun dochter is overleden en sindsdien hebben zij die zorg op zich genomen.

Vanaf het hotel is het maar een klein stukje naar de camping ‘onder’ Assisi. Die plaats ligt halverwege een berg en de camping ligt in het dal eronder. Omdat we vroeg zijn is het nog niet te heet en de paar kilometer zijn gewoon lekker lopen.

Bij de ingang van de camping is ook een bar, dus eerst hier koffie drinken en dan de tent opzetten. De tent staat nog maar net als er een mevrouw naar ons toekomt. Een Nederlandse, die vraagt of wij een tafel en stoelen willen hebben! Het blijkt dat er een setje is dat geleend kan worden door mensen die hier op de fiets komen. Die komen hier vaker dan wandelaars, dus nu komen wij ervoor in aanmerking. Dat is wel heel prettig! De mevrouw vertelt dat zij en haar man hier een paar maanden per jaar staan en meehelpen bij het programma voor de gasten. Zo kunnen we vanavond deelnemen aan een wijnproeverij en een avondexcursie naar Assisi. Wie dat wil wordt dan met een busje naar boven gebracht en later weer opgehaald. Je kunt dan in de avondkoelte zelf de stad bekijken. Klinkt fantastisch, dus dat gaan we zeker doen!

Op de camping is een ‘internetcorner’ en een zwembad, dus na het kleding wassen en douchen ga ik mail bekijken. Dan kom ik bij toeval een berichtje tegen van Ada aan Anne (Anne heeft er zelf een stuk boven gezet en dat naar ons gestuurd, is waarschijnlijk een vergissing). Zij vertelt dat Ma iets heeft aan de alvleesklier. Kan gaan om stenen, maar een tumor is ook niet uitgesloten. Er wordt nog meer onderzocht en Anne moet het nog maar niet aan ons vertellen, schreef Ada.. Dat is schrikken; we kunnen alleen maar hopen dat het toch mee blijkt te vallen.

’s Middags lekker zwemmen, het voelt echt als vakantie vandaag!

’s Avonds doen we mee aan het ‘recreatieprogramma’ in een zaaltje naast het restaurant. We krijgen eerst een film over Assisi te zien en aansluitend een wijnproeverij. Heel leuk en lekker, maar behalve een fles die we morgen willen opdrinken kunnen we niets kopen. We gaan uiteraard niet met flessen wijn in de rugzak lopen sjouwen. Vervolgens gaan we eten en daarna staat het busje klaar om ons met enkele andere mensen naar Assisi te brengen.

We zijn hier weleens eerder geweest, maar wat is dit bijzonder! Dit is de eerste keer ’s avonds: heerlijke temperatuur, nauwelijks toeristen maar overal Italianen op straat!

Lekker rondwandelen, en – kijken, een terrasje ‘pakken’. Had ik vanmiddag al een vakantiegevoel, deze avond maakt het helemaal perfect!