Bert:

V Ponte Pattoli A Pettrignano A 18 km W heet erg heet nu om 16.00 uur driegt er een onweersbui 

O in luxe *** hotel met buiten zwembad E ? T 1752 + 18 = 1770 km

Ook vandaag weer een relatief kort stukje gelopen maar wel een leuke route. Het hotel hadden we vooraf even gebeld en dat bleek een luxe hotel met een zwembad te zijn. Ik zit dan ook nu om klokslag 16.30 heerlijk op het terras bij het zwembad te schrijven en heb al heerlijk gezwommen.

Er zijn hier veel Nederlanders met de bekende verhalen welke gemiddelde snelheid ze wel niet hebben gehaald. Eentje zei dat 15 uur achter elkaar rijden zoals hij gedaan had eigenlijk onverantwoord was .

Nog een stoerdere zei dat hij een deel van de route gemist had en waarschijnlijk op de automatische piloot gereden had. Ook ging het gesprek in het zwembad erover dat de croissantjes in het hotel al om 7.30 uur op zijn en dat je geen ei bij het ontbijt krijg. Ik ben dit soort toeristen nu na een paar uur al weer helemaal zat. Morgen naar Assisi lekker kamperen als het weer het een beetje toelaat.

(28 juni geschreven) Gisteren heerlijk in het hotel gegeten. Vooraf nog leuk met 2 Finse mensen zitten praten. In de namiddag zijn we in een ontzettend mooie kerk in het dorp geweest. De kerk was voor een deel uit rond 1600 en de fresco’s in de kerk ook. Aan de kerk was een heel nieuw deel gebouwd. Toen we toevallig de pastoor (denken we) tegen kwamen liet hij ons alleen verder kijken. Even later kwam er iemand bij ons die vroeg of hij nog wat toelichting kon geven. ’s Morgens nog uitvoering met de hoteleigenaar gesproken. Een erg aardige man die wel eens naar Santiago was gelopen. Hij was eerder touringcar chauffeur geweest. Hij zorgde nu samen met zijn vrouw voor zijn kleinkind omdat haar moeder, hun schoondochter dus, was overleden.

Deze week 122 km gelopen. Dat is weer eens een redelijk getal voor een week met een rustdag

Aanvulling : Terwijl ik zat te schrijven was Helma nog in het zwembad. Tijdens de verhalen over hoeveel kilometer ze wel niet gereden hadden en dergelijke vroeg iemand aan Helma hoe zij daar gekomen was en hoe lang ze er al was omdat ze 'al een aardig kleurtje had' Toen Helma zei dat ze vanuit Nederland was komen lopen werd het stil. ’s Avonds aan het diner in het hotel wist iedereen dat wij waren komen lopen en naar Rome gingen. 

Helma:

We hadden gisteren gevraagd of we om zeven uur konden ontbijten, maar dat vonden ze echt te vroeg; uiteindelijk half acht afgesproken, maar ook toen was de ontbijtservice niet echt vlot. Maar goed, we hebben wel lekkere verse broodjes gekregen. Bert heeft nog nagevraagd hoe het zat met het huis en de bewoners; inderdaad is het familie-eigendom en wonen er verschillende familieleden. Zij zijn ook echt trots op het huis.

We bellen weer even met het hotel waar we vandaag naartoe willen lopen; een hotel met zwembad! Er is gelukkig ruimte. De route is vandaag zo’n 18 kilometer, dus kunnen we hoogstwaarschijnlijk vanmiddag al lekker zwemmen.

Weer een lekkere wandelroute; het asfalt is dan wel wat saaier, maar gewoon door kunnen lopen zonder steeds klimmen en dalen vind ik echt stukken beter dan Kees’ route!

We zijn al rond 1 uur bij het hotel; ligt mooi achter een grote tuin met bomen. De kamer is gewoon netjes en ruim. Na het wassen en douchen gaan we toch eerst weer even naar bed; zo op het heetst van de dag in de zon gaan liggen is niet echt verstandig. Daarna naar het zwembad; er staan ligstoelen langs de kant, waarvan er al verschillende bezet zijn. Zo in badkleding zien we er best raar uit: waar de schoenen en sokken zitten zijn we nog nauwelijks gekleurd, en je ziet precies tot waar de korte mouwen en -broek altijd komen. De rest is al heel erg bruin.

Lekker zwemmen en daarna opdrogen op de ligstoelen; nu merken we pas op dat de meeste andere ligstoelen bezet zijn door Nederlanders! Verschillende mensen liggen met elkaar te kletsen; het zijn eigenlijk allemaal ‘senioren’. Ook wel logisch; het is nog geen schoolvakantie-tijd en gezinnen met jonge kinderen zullen niet zo snel voor deze streek of een hotel kiezen.

We horen nogal ‘sterke’ verhalen: mensen die in één keer hierheen zijn gereden. “Ja, het is eigenlijk onverantwoord, maar de vakantie begint voor mij pas als ik in Italië ben”. We moeten er samen een beetje om lachen. Als ik weer even het water inga en na het zwemmen ‘aan de kant ga hangen’, staat naast mij een mevrouw waar ik even mee klets. Ze vraagt of wij al lang in Italië zijn, omdat we al zo bruin zijn. Ik vertel haar dat we hierheen zijn gelopen en daarvan is ze duidelijk onder de indruk. “Ik dacht al dat jullie veel hadden gefietst of zo, omdat je zo duidelijk de sokken en korte broek kunt zien”.

Na het zwemmen gaan we het dorpje nog even in; we komen terecht bij een kerk met een soort aanbouw, die we gaan bekijken. Heel bijzonder: het is een oude kerk waar een stuk nieuw aan is gezet. Dat is echt prachtig gedaan; je ziet dat het nieuw is, maar qua stijl past het perfect bij elkaar!

Daarna weer naar ons hotel, waar we vanavond eten. Heel grappig: er is duidelijk over ons ‘gekletst’ want verschillende mensen spreken ons aan over de wandeltocht.

Het eten in de eetzaal is gewoon goed, maar bij de mede-gasten zitten een paar (laat ik het netjes zeggen) zeurpieten. Het ontbijt voor morgen wordt ook al besproken; “Je moet hier wel op tijd zijn, want vanochtend waren de croissantjes al op toen wij kwamen”.

Eerder vond ik het best leuk weer eens wat Nederlanders tegen te komen, maar na vandaag heb ik er voorlopig wel weer genoeg gezien.