Dit weekend komt Bert niet naar huis; omdat hij dinsdag op en neer moet zouden het anders extra kosten zijn voor de verzekering. Maar nu vervalt het weekendvervoer en komt de rit dinsdag daarvoor in de plaats.

Het weekend is wel saai in de kliniek. Geen therapieën, restaurant gesloten en veel minder medepatiënten. Het is goed te merken dat er zoveel mogelijk mensen de weekenden naar huis gaan.

Schoonzus Marion komt op bezoek en we drinken samen koffie; lekker weer en dan kun je hier heerlijk zitten. Bij de koffiecorner is een deur en daardoor kom je in een heerlijke omsloten tuin met allerlei zitjes. Mensen in een rolstoel kunnen de deur openen door op een grote knop aan de wand te drukken; je ziet bij de hele inrichting hier dat overal aan rolstoelers wordt gedacht. Toen ik hier voor het eerst kwam viel mij bijvoorbeeld op dat er boven aan ieder trapje een paal in het midden staat, maar beneden niet. Later bedacht ik me dat dat natuurlijk is om te voorkomen dat iemand per ongeluk van de trap rijdt. Aan de onderkant bots je tegen een trap als er iets mis gaat, maar val je natuurlijk niet.