We zijn vandaag 33 jaar getrouwd; als alles normaal was geweest waren we vanavond ongetwijfeld uit eten gegaan. Nu blijft het beperkt tot samen in het restaurant lunchen, nadat we ’s ochtends naar de fysio- en ergotherapie zijn geweest.

In de loop van de middag komt Ada op bezoek met haar oudste dochter Nadie; die is nu bijna 8 maanden zwanger en heeft dus verlof. Prachtig ons nichtje met haar dikke buik te zien! Wij hebben haar al een poos niet gezien en het is gezellig weer eens bij te praten.

Ada heeft trouwens een ongebruikelijk maar praktisch cadeau meegenomen: een toiletborstel met houder voor een w.c.-rol. Omdat we liever niet boren in de wanden van de unit (slechte ervaringen met lekkages 😉) was een houder aan de wand niet mogelijk. Ada heeft deze losse standaard zelf thuis ook, heeft bedacht dat dat voor ons ook handig is.

Bert vertelt trouwens iets aparts: vanochtend zei de verpleging tegen zijn buurman dat het morgen donderdag, dus ‘douche-dag’ is. Bert wordt elke dag gedoucht en vroeg daarom later aan de verpleegkundige of hij dan soms een uitzonderingspositie heeft. Mogen anderen dan maar één keer per week? Maar nee, het bleek precies andersom; iedereen kan hier elke dag douchen, maar sommige mensen willen dat niet… Een keer per week is daarom afgesproken als minimum, dus een ‘verplichte’ douche-dag.