Het vroege opstaan went nog niet echt; ik ben ook heel benieuwd hoe dat gaat als Bert weer thuis is. Dit weekend hebben we al wel een afspraak gemaakt over het helpen met omdraaien; eerder deed ik dat meerdere keren per nacht, maar dat was maar één nacht per week. Als dat straks elke nacht moet, weet ik nu al dat ik dat niet volhoud.

Nu ligt hij eerst op zijn linkerzij, een poos later draai ik hem op zijn rug en later weer op de zij. De hele tijd in dezelfde houding is op den duur pijnlijk en je krijgt meer kans op doorligplekken, dat willen we natuurlijk ook niet.

Het werken op donderdagochtend en -middag en dan de vrijdag gaat goed. Als ik op school ben denk ik ook niet aan thuis. Hoe dat gaat als Bert thuis is weet ik nog niet precies; gelukkig zijn alle tijden dat ik moet werken nu door mensen al ‘ingevuld’ in de agenda. Of dat voor een langere tijd ook werkt is natuurlijk afwachten.