’s Ochtends naar de Dacia-garage; nu de nieuwe auto besteld is kan de oude worden verkocht. Normaal is dat natuurlijk inruilen als je een nieuwe koopt, maar omdat garage Bierman alleen aangepaste auto’s verkoopt, kunnen zij er niets mee. Ik heb met Bert overlegd wat wij minimaal voor deze auto willen hebben; hopen dat dat een beetje soepel gaat, want onderhandelen is niet mijn sterkste punt…

Bij de garage kijken ze een beetje raar op dat ik de auto wil verkopen zonder iets nieuws te kopen, uiteraard. Ik leg dus uit wat er aan de hand is en ik zie dat dat wel indruk maakt. De verkoper wil even een stukje rijden en de auto bekijken en overlegt dan met een collega. Dan komt hij met een bod; tot mijn grote verrassing zelfs hoger dan wat wij in ons hoofd hadden. Prima, hoef ik dus helemaal niet moeilijk te doen! Misschien speelt hier ook mee dat hij het zielig vond, maar dat is nu gewoon meegenomen!

’s Middags naar school; vanmiddag is de ‘doorschuifmiddag’, waarbij alle kinderen gaan kennismaken in de nieuwe groep. Voor de kinderen altijd spannend, maar voor ons ook. Een beetje inschatten hoe de groep is, en zorgen dat het een gezellige middag is. De kinderen in deze groep 3 komen uit drie kleutergroepen, dus dat is meestal ook wennen. Maar deze groep heeft al een poosje voorbereiding gehad; de Ib’er heeft een aantal weken alle kinderen van groep 2 uit de klas gehaald en daarmee wat reken- en leesvoorbereidingen gedaan. Het is te merken, de kinderen kennen elkaar wat meer en ze lijken enthousiast te zijn. Geeft een goed gevoel voor na de vakantie!

Eind van de middag komen Charlotte en Joyce, twee collega’s van Bert, naar Nijmegen. Zij vinden het leuk een keer samen te eten, dus dat doen we. Ik merk wel dat het feit dat ik Bert met eten help, indruk maakt. Uiteraard hadden ze dat in de mail kunnen lezen, maar iets zelf zien is toch anders.