Bert:

V Kaltere See A Salurn A 21 km W droog tot in Salurn daarna zonnig en drukkend warm O In prima jeugdherberg E in jeugdherberg T 1120 + 21 = 1141 km

Vandaag weer de 'niet lichte route' van Reitsma gevolgd. Vlak voor Salurn kwamen we uit op het lichtere alternatief. Volgens ons volgde dit lichte alternatief de Via Claudia Augusta met mooie fietspaden. We hadden dus beter die kunnen nemen. Morgen is het via de Via Claudia Augusta nog 21 km naar Trento. Volgens Reitsma is het nog ongeveer 30 km. We zullen zien.

Het is wel weer eens leuk om in een jeugdherberg te eten en te overnachten. Deze is in ieder geval goed verzorgd. Vandaag ook de was weer eens gedaan. Dat was trouwens wel nodig ook na enkele dagen benauwd zweterig weer. Ik hoop dat morgen de was droog is. Thuis maak ik me daar nooit zorgen over en sta ik er niet bij stil wanneer het droog is.
Helma vergeleek vanmorgen toen ik wakker werd mijn hoofd met een bintje, een wat verschrompelde omdat er, door gebruik van mijn fleece jack als kussen, allerlei rimpels in mijn hoofd zitten.
Aanvulling : We zijn nu al een aardig eind in Italië. Dit dorpje is het laatste in het Duitstalige gebied.

We verlaten kort hierna Süd Tirol, in het Italiaans Alto Adige.

De eigenaar liet ons heel de jeugdherberg zien en was duidelijk trots op zijn hotel en terecht. Het eten vandaag hier in de jeugdherberg was perfect. We hadden een voorgerecht, een saladebuffet, pasta, een vleesgerecht en een nagerecht. Tegelijk met ons was er ook nog een groep maar wij werden los van de groep bediend zodat we vooral niet tekort kwamen. Ook het ontbijt was keurig geregeld. 

Helma:

Ondanks de regen, waardoor de tent ’s avonds zelfs in een plas stond, heeft de tent het goed droog gehouden. De route is niet zo leuk; veel langs autowegen en geen duidelijk (vrij liggend) fietspad. We moeten dus veel op de beschrijving in het boekje lopen. Gelukkig is het wel droog, maar ’s middags broeierig en weer bewolkt. Vooral het laatste stuk valt me zwaar, dus ik ben erg blij als we in Salurn zijn. Volgens ons boekje is dit het laatste Duitstalige plaatsje; vanaf morgen zijn we niet meer in Alto-Adige (Südtirol).

In Salurn gaan we op weg naar de jeugdherberg: een groot, donker gebouw in de centrale straat. Bij aankomst is de receptie leeg, maar al snel komt er iemand; ze was even een ijsje halen. Er is plek, en zo hebben we even later een mooie ruime kamer met een stapelbed en een 1-persoonsbed. We kunnen hier, voor een paar euro extra, handdoeken krijgen en ’s avonds mee-eten. Leuk, is weer eens wat anders dan een restaurant. En we boffen weer: net na aankomst is het flink gaan regenen; hebben we toch maar geboft met het droge weer onderweg.

Na het douchen (en genieten van de echte handdoeken!) gaan we flink wat wassen; we kunnen het hier op de kamer prima laten drogen. Was ook wel nodig: met het broeierige weer zweten we veel en de dag ervoor konden we niet eens spullen luchten, vanwege de regen.

Volgens de beheerder, die we even later beneden ontmoeten, moeten we even gaan kijken naar de waterval die van de berg achter het dorpje naar beneden komt. Hoe het komt weet ik niet, maar we vinden het allebei een leuk plaatsje; gezellige sfeer, vriendelijk mensen. Op een overdekt terrasje in het centrum drinken we wat en werken de schriften bij. Hier wordt toch volop Italiaans gesproken; leuk!

Het eten ’s avonds in de jeugdherberg is prima; voor slechts 6 euro p.p. krijgen we 3 gangen met een lekker saladebuffet. Als het aan mij ligt komen we hier nog wel eens terug!