Bert:

V Salurn A Trento A 31 km W droog en zonnig en soms vochtig warm O in hotel (4 persoons kamer, volstrekt krakkemikkig met uitzicht op een binnen plaats met erg veel golfplaat E lokaal druk maar gezellig en goed Italiaans restaurant T 1141 + 31 = 1172 km

De loopafstand van Reitsma klopte en het bordje in Alto Adige dus niet. Bij de grens met Trento staat al een bordje met 28 km en om de km nog een paaltje. 
Jammer was dat de Jeugdherberg in Trento hier geen plaats had. Toen we in dit hotel om plaats vroegen was het ook vol. Bij het 3^e hotel, 25 m verder en dezelfde naam als het 1^e  waar we binnen liepen was wel plaats. We werden door dezelfde receptionist als in het 1^e hotel ingeboekt en vervolgens weer naar het 1^e hotel gebracht. Later moesten we bij een andere receptionist nog een keer inboeken omdat er van alles verkeerd was gegaan. De 1^e receptionist bleek op meer punten ene beetje in de war te zijn. Toen we de hotel kamer opendeden dacht ik dat ik in een oude ziekenhuis kamer binnen stapte.

Alleen wat daglicht via een binnenplaats en door de bovenkant van de ramen omdat de onderkant was geblindeerd. De kamer was volstrekt ongezellig ingericht. Het vinden van een beetje goed hotel in wat grotere steden is lastig als ze niet bij een moderne keten zijn aangesloten. Althans wel voor het budget wat wij er voor over hebben. Hier houden we een rustdag. Trento is een gezellige stad.

Helma:

Het wordt een verrassing hoever we vandaag gaan lopen; volgens het boekje van Reitsma is het zo’n 30 kilometer, maar als we weer op het fietspad komen net buiten Salurn staat er een bordje met 21 kilometer erop. Bij een brug over het water, waar het fietspad aan de andere kant verder gaat, is een restaurant. Prima tijd en plek voor koffie op het terras hier.

Dan blijkt dat we in een andere provincie zijn gekomen: ander asfalt, maar ook een andere afstandsaanduiding: Trento blijkt echt de afstand van Reitsma te zijn! Het fietspad volgt de Adige en ligt vrij. Om de kilometer staat er een bordje en soms is daar een picknickset met fietsenstalling bij. Goed verzorgd hier!

Het pad volgt voor een groot deel de snelweg 22 (Brennero); niet echt een 'natuurlijk' uitzicht, maar wel leuk. We hebben hier zo vaak met de auto gereden; nu bekijken we het letterlijk van de andere kant. Soms gaat het pad vrij dicht langs de autobaan, dan weer iets er vanaf; het kijken naar Nederlandse (vracht)auto’s vormt voor mij een prima afleiding.

De plek waar we lunchpauze houden is een wat grotere picknickplek met meerdere bankjes. Op één ervan ligt een fietser te slapen; als we verder lopen worden we even later door hem ingehaald. Het blijkt een Italiaan die vanaf de Brenner, via Assissi en Rome naar Sicilië wil fietsen.

Uiteindelijk zijn we na zo’n 31 kilometer in Trento; opnieuw droog gelopen, ondanks de bewolkte lucht.

De jeugdherberg hebben we snel gevonden; handig dat dit soort adressen in ons routeboekje staan. Helaas hebben ze geen plek daar; althans geen 2-persoons kamer meer. En een paar plekjes op een gemeenschappelijke slaapzaal trekt ons niet. Dus maar op zoek naar een hotel.

Vlakbij het centrale stadsplein zit een 2-sterren hotel: Venezia. Hier dus maar informeren of er een kamer is. De oudere man bij de receptie doet nogal kortaf en vertelt dat er geen plek is; we moeten het maar bij de buren proberen. Daar gevraagd, maar dit blijkt een erg duur (4 sterren) hotel te zijn. We lopen terug naar het plein; ook hier zit een ingang van het hotel Venezia, vreemd genoeg met 1 ster. Hoort dit bij de andere?- we snappen er niets van. We lopen naar binnen om de weg te vragen naar de VVV- misschien hebben zij voordelige adressen. Hier blijkt dezelfde meneer te zitten die ons net vertelde dat ze vol zaten- nu heeft hij wel een kamer?! Na het inschrijven gaat hij ons voor naar de andere ingang en geeft daar de sleutel. We blijken een enorm grote 4-persoonskamer te hebben, met krakkemikkige badkamer; geblindeerde ramen met uitzicht op een binnenplaatsje met golfplaten. Vreemd hotel, maar we zijn blij dat we een plek hebben.

Als we het stadje in gaan laten we de sleutel achter bij de receptie; als we die ’s avonds weer komen ophalen vraagt de mevrouw die inmiddels bij de receptie zit of we opnieuw een inschrijfformulier willen invullen. Daarmee is iets misgegaan; het lijkt erop dat de oudere man op zijn minst een beetje in de war was.

Trento is een leuk plaats. Een studentenstad, met volop leuke zaakjes en terrassen. Morgen houden we hier een rustdag.