“Ik ga morgen naar Doetinchem”, vertelt Bert direct als ik aankom. Oké, het telefoontje van Dr. Goedee heeft dus kennelijk gewerkt!

Er is alleen nog steeds geen uitslag van de lipbiopt die vorige week gedaan is; dat is voor de overplaatsing geen probleem, ze sturen de uitslag door naar de reumatoloog in Doetinchem. Een ‘hoge’ neuroloog komt ’s middags even langs, samen met dr. Goedee. “Welke reumatoloog heeft u in Doetinchem? Anders is het misschien toch beter hier onder controle te blijven.” Maar als hij haar naam hoort, verklaart hij dat dat ‘een goede’ is: “Zij heeft haar opleiding hier gedaan; is zelfs gepromoveerd op neurologische uitval bij Sjögren”. Oké, dat klinkt inderdaad goed.

’s Middags ga ik vast ‘opruimen’; de vele kaarten van het prikbord, cadeautjes en bloemen in een grote boodschappentas en wat kleding in de koffer. Dan hoeft er morgenochtend niet zoveel meer ingepakt.

Ik heb trouwens een leuk nieuwtje voor Bert: Anne heeft me een berichtje gestuurd dat zij de paasdagen in Doetinchem wil doorbrengen. Wanneer ze precies komt moet ze nog even bekijken, maar het is heel fijn haar weer te zien! In september zijn wij in Engeland geweest om haar diploma-uitreiking bij te wonen. Toen was ze ook net begonnen in haar eerste ‘echte’ baan. Omdat ze nog maar heel weinig vakantiedagen had kon ze de Kerst niet naar huis komen. Het is dus al meer dan een half jaar geleden dat we haar hebben gezien!

Ik ga wat eerder naar mama dan anders; er komt ’s avonds toch bezoek en ik wil graag nog wat kopen voor de verpleegkundigen, als dank-je-wel.