Een mail naar de brandwondenstichting, dat had Bert me gevraagd. Al een aantal jaar is hij collecte-coördinator voor onze wijk. De collecte is in oktober, maar rond deze tijd moet er alvast materiaal worden besteld (posters, foldermateriaal). Bovendien is het helemaal niet zeker of hij in oktober alweer goed kan lopen, dus collectanten bezoeken en zelf collecteren is gewoon onzeker. Wel zo netjes om dat nu vast door te geven. Bert heeft de mini-laptop wel in het ziekenhuis, kan de mails lezen. Maar met de slecht functionerende rechterhand is zelf een mail typen lastig.

Daarna ga ik een telefoon kopen. Prima advies in de zaak waar ik ook altijd mijn telefoons heb gekocht. Zij hebben nog wel een paar gewone telefoons, maar dat zijn een soort senioren-modellen met grotere toetsen en zo. En een eenvoudige smartphone is dan zelfs voordeliger!

Virusbescherming installeren, contacten toevoegen en dan is het toestel klaar om mee naar het ziekenhuis te gaan. Het duurt even voor Bert door heeft hoe het werkt met groepen, maar dan vindt hij het zelfs leuk!

Voor de komende dagen weer ieder bezoekuur volop belangstelling; nu vooral van vrienden en bekenden uit Doetinchem.

Bert vindt het ondertussen best fijn dat hij op een kamer met anderen ligt; geeft tussendoor wat afleiding. In de nacht is het wat minder; soms moet er een verpleegkundige bij een van de andere patiënten zijn en dat stoort natuurlijk. Er is een meneer die, door een herseninfarct, met één oog niets meer ziet. Toen hij vannacht naar de w.c. ging wilde hij geen licht aandoen, om de anderen niet te storen. Maar bij terugkeer schatte hij verkeerd in welk bed van hem was; zijn buurman schrok zich rot toen er ineens iemand bij hem in bed klauterde…