Gisteren hebben we het samen gehad over de keuring voor de parkeerkaart; Bert weigert zich te laten keuren! “Het slaat nergens op en is pure geldklopperij. Kan iemand mijn gezicht zien, zeggen dat het akkoord is en het geld in zijn zak steken. Ik ga dat echt niet doen!” Oké, Bert is nogal van de principes en inhoudelijk ben ik het helemaal met hem eens, maar als we zo die kaart niet krijgen?

Ik besluit allerlei artsenverslagen erbij te pakken en stukjes tekst waarin beschreven is dat er sprake is van ‘puur motorische neuropathie’ aan te strepen. Misschien kan dit helpen de gemeente te overtuigen? Ik stuur Coshyma een mail om het probleem uit te leggen.

Dan bellen met de garage om een proefrit af te spreken; we zijn er nog niet helemaal uit welke van de drie het moet worden, maar het zijn dezelfde auto’s. Het gaat er puur om te ervaren hoe dat gaat, rijden in zo’n grote bus. Met een stok van de tent (dezelfde hoogte als de bus) heb ik gemeten onder de carport, en gelukkig past dat!

Ook bel ik nog even met Monnereau, om door te geven dat Bert morgen niet naar huis moet worden gebracht, maar naar het notariskantoor. Dan kunnen we voor de terugreis de regiotaxi naar huis nemen.

Bert voelt zich niet zo goed, hij heeft een blaasontsteking… Misschien veroorzaakt door de katheter die hij dinsdag tijdens de chemo heeft gehad? Maar de verpleging geeft ook aan dat hij veel meer moet drinken. Nu drinkt hij niet veel, omdat hij het plassen in een urinaal lastig vindt (en soms daarna de controle of de blaas leeg is en katheteriseren). “Misschien is een uritip een goede oplossing”, heeft Joke gezegd. Zij is de verpleegkundig specialist op het gebied van ‘poepen en plassen’. Zo’n uritip is een condoom-katheter. Een permanente (verblijfs)katheter geeft op den duur meer kans op blaasproblemen en zelfs blaaskanker, dus dat doen ze liever niet. Zo’n uritip wordt als een condoom omgedaan en is zelfklevend; er zit een slangetje aan dat naar een zakje gaat op het been. Dat zakje kan dan, net als bij een gewone katheter, geleegd worden in een urinaal. Dan kan Bert gewoon plassen wanneer hij wil en moet alleen iemand af en toe het zakje legen. Lijkt mij ideaal; de voordelen van een urinaal en niet de nadelen. Ook als ik ga werken is dat prettig; als dan de thuiszorg hem komt helpen met eten, of iemand anders hem een poosje gezelschap houdt, kan die het zakje leegmaken. Hij hoeft dan niet voortdurend de plas op te houden.

’s Middags afscheid nemen van buurvrouw Marian; zij is zover hersteld dat ze definitief naar huis kan. Ze moet nog wel therapie blijven volgen, maar dat kan bij haar in de buurt. Fijn dat ze zoveel vooruitgegaan is, maar we zullen haar wel missen. Altijd vrolijk, gezellig en hartelijk.