Op de site van de gemeente nog eens gezocht naar het systeem van een parkeerkaart voor rolstoelers. Zou er echt geen uitzondering zijn op de regels, zodat er geen keuring nodig is? Het gaat niet eens om het bezoek aan de arts of het bedrag dat je daarvoor moet betalen, maar het is weer zo’n gedoe. En volslagen idioot, want we hebben tal van verslagen van artsen waarin staat dat Bert verlamd is en dat herstel van de benen uitgesloten is.

Maar nee, het schijnt echt nodig te zijn….

We hebben vanavond een barbecue in de kliniek, voor patiënten en personeel van de dwarslaesie-afdeling en introducees zijn (tegen betaling) ook welkom.

Heel apart: de barbecue wordt gesponsord door een leverancier van katheters… Ik dacht dat Bert een grapje maakte toen hij dat vertelde, maar het blijkt echt waar te zijn. Omdat mensen met een dwarslaesie zichzelf moeten katheteriseren, een paar keer per dag, gaan er uiteraard heel wat doorheen hier. En het blijkt dat de leverancier een deel van de winst gebruikt om jaarlijks iets te doen voor de afdeling.

De barbecue is heel gezellig. Ook heel bijzonder om de verpleging ‘naturel’ te zien, in hun eigen kleding en de haren veelal los. Iedereen met lang haar moet dat tijdens het werk vast hebben zitten; sommige prachtige bossen haar zie je nu pas echt!

In de ruimte waar we eten staan vooral statafels, dat past beter. De rolstoel die Bert nu heeft is in hoogte verstelbaar, en kan zelfs zo ver dat hij op ooghoogte komt met iemand die staat! Dat is echt prettig, het praat veel fijner dan wanneer iemand ‘op je neer kijkt’.