Om negen uur heb ik een afspraak met de hypotheekman; nu wij weten wat de unit gaat kosten kunnen we definitief de hypotheek gaan regelen. Het blijkt nog wel een dingetje dat het om een semipermanente aanbouw gaat. Zodra Bert weer kan lopen of overlijdt, moet de aanbouw weg, zo hebben we begrepen. Maar ons huis is veel meer waard dan de hypotheek, ook als die verhoogd wordt, dus dat lijkt mij geen probleem. Er volgt nog een taxatie en dan kan alles afgerond worden.

‘Ik heb net voor het eerst in die curry kip geplast’ appt Bert me; met een ps.: ‘curry kip is uri tip’. Dat heb je met die automatische spellingaanpassing 😉.

Bij de mail een bericht van de notaris, met de rekening van afgelopen zaterdag. Dat is schrikken…. Het bedrag is bijna het dubbele van wat we hadden afgesproken. Ik stuur direct een bericht terug, dat wij een ander bedrag van de notaris hadden doorgekregen. Afwachten maar, het geeft wel een vervelend gevoel.

In de loop van de dag komt de nieuwe buurvrouw van Bert, Jenny. Een vrouw van in de vijftig die een herseninfarct heeft gehad. Is natuurlijk wennen, zo’n eerste dag, maar ze komt nogal kortaf en wat pessimistisch over. Een heel verschil met Marian, maar misschien trekt ze nog bij.