Het is vandaag heerlijk zonnig; een mooie dag om eens naar het Horsterpark te gaan. Dat is in Duiven en Bert is indertijd nauw betrokken geweest bij de aanleg ervan. Hij kon uitstekend overweg met degene die het heeft opgezet en nu exploiteert, Chris. Die heeft ons onlangs, in reactie op de mail van Bert, uitgenodigd een keer te komen. Om te zien hoe het er nu bij ligt en om koffie te komen drinken.

Met de goede weersverwachting hebben we hem gistermiddag gebeld en hij heeft vanmiddag tijd voor ons.

Ik ben hier nog nooit geweest, maar het is een mooi ruim park met grote vijver, een kinderboerderij en een leuk restaurant met groot terras. Er werken hier mensen met een verstandelijke beperking; één van hen komt direct naar ons toe. Hij kent Bert goed en zegt: “Ik hoorde het van Chris dat je niet meer kan lopen en ik vind het helemaal niet leuk voor je, helemaal niet leuk!”

We genieten op het terras van de koffie met zelfgebakken appeltaart en praten bij met Chris. Hij is ook al eens op bezoek geweest in Nijmegen en heeft Bert toen een bijzonder cadeau gegeven: een metalen duif. Die heeft hij laten maken voor mensen die veel hebben betekend voor Duiven; “En daar ben jij er één van”, aldus Chris.

Na de koffie gaan we een ‘rondje park’ doen; wel bijzonder om daarbij over de ‘Bert Bode-brug’ te gaan. Dat naambordje is bij de opening onthuld, omdat Bert zich, volgens Chris, meer dan normaal heeft ingezet voor het hele project. Heel fijn om zo ‘geëerd’ te worden; een mooie herinnering voor Bert, maar ook een confrontatie met wat niet meer kan….