’s Ochtends eerst maar eens een algemene mail maken; dat is alweer even geleden. Ik denk zelf vaak dat mensen dat overdreven of teveel vinden, maar nu werd ik vanochtend gebeld door een kennis: “We hebben al een poosje geen bericht meer gehad, dus we maakten ons zorgen”. Het blijft me verbazen hoe mensen meeleven; de reacties op de mail, kaarten, bloemen en cadeautjes. Ook veel mensen die aanbieden te willen helpen, dat doet ook echt goed.

Bert heeft een andere rolstoel gekregen; dit is het type dat hij ook echt gaat krijgen via de WMO. Omdat deze op de achterwielen stuurt, is het een beetje wennen. Hij heeft met ergotherapie geoefend en doet dat verder op de loopbrug boven de gang.

Als ik kom moet ik er ook echt mee oefenen; de stoel stuurt precies andersom.

Zal morgen ook wennen zijn voor de verpleegkundigen in Doetinchem, als Bert daarheen moet voor de 4^e chemobehandeling.

We krijgen trouwens een fijn bericht: de fysiotherapeut heeft de ademhalingstesten nog eens gedaan en het blijkt dat Bert op alle gebieden (hoestkracht, volume en inademingskracht) vooruit is gegaan! Of dit dan een effect van de kuren is, of vooral door het goede oefenen komt? Geen idee, maar het is in iedere geval goed nieuws!