Vandaag krijgt Bert de 4^e chemo in het Slingeland en ik ga naar school om leestoetsen af te nemen. Vind ik wel spannend; ik ben dan al wel weer op school geweest, maar nog niet als de kinderen er waren.

Het voelt toch wel weer direct vertrouwd; verschillende kinderen reageren heel enthousiast als ze me weer zien. “Juf Helma, is je man nu weer beter?” Als ik vertel dat dat niet zo is, vraagt er eentje of hij dan nu wel alleen thuis kan blijven….

Het toetsen is leuk om te doen. Na afloop loop ik even bij Marca binnen, dat had ze me tussendoor gevraagd. “We zijn nu druk bezig met de groepsindeling en bemensing voor volgend jaar. Brunhilde wil graag met jou samen een groep blijven doen, maar dan is de vraag hoeveel jij kunt en wilt werken. Drie mensen voor de groep wil ik niet, en Brunhilde kan wel 3 dagen werken, maar 4 dagen wordt teveel. Dan zit ze met opvang voor haar eigen kinderen. Wil je erover nadenken?”

Klinkt heel reëel, fijn dat Brunhilde het nog een jaar aandurft met mij, ondanks de lastige afgelopen maanden. Ik beloof Marca eind van de week te laten weten hoe ik het wil regelen.

Na de lunch naar het ziekenhuis; Bert vertelt enthousiast dat de huisarts op bezoek is geweest. Die moest bij een andere patiënt zijn die in het ziekenhuis ligt, en kwam even bij Bert kijken.

De kuur verloopt hetzelfde als de vorige keer; het is eigenlijk vooral een saaie dag op bed.

Gelukkig krijg ik nu eind van de middag bericht dat de ambulance klaar staat om hem weer terug te brengen naar Nijmegen. Kan ik met een gerust hart naar bridgeles.