’s Ochtends komt Piet om naar de lekkage te kijken; gelukkig is het droog vandaag. Inderdaad vindt hij een plek waar de dakbedekking niet goed aansluit. Dat kan hij vlot verhelpen; gelukkig maar. Alles bij elkaar is wel duidelijk dat dit systeem of degenen die het gelegd hebben, niet voldoen. Piet vertelt dan ook dat Stefan inmiddels geen zaken meer met ze doet.

Voor de middag heb ik een ‘projectje’ gepland: bellen met VGZ. Mijn oud-collega Thea noemt het altijd zo als ze met een lastig, bureaucratisch ding te maken krijgt. “Ik ga me dan niet boos maken of opwinden, maar beschouw het als een projectje dat ik moet afronden”, zegt zij altijd.

De kilometers van Utrecht waren afgewezen, die van Nijmegen ook, omdat we geen stempel hadden; nu dus maar weer eens bellen en zien dat ik een ‘hoger’ iemand aan de lijn krijg. Na veel uitleg, waarbij ik me toch weer ongeduldig en boos begin te voelen, krijg ik de toezegging dat ik zal worden teruggebeld door iemand van de klachtenafdeling. Hopen dat het iets gaat helpen.