Baxter

Inderdaad krijg ik ’s ochtends een telefoontje van iemand van VGZ; als ik hem uitleg wat het probleem is van de (ontbrekende) stempels lijkt hij het te begrijpen. En, belangrijker nog, hij heeft kennelijk meer bevoegdheid, want besluit dat we het alsnog vergoed krijgen. Dat is natuurlijk ook veel voordeliger voor ze: anders zou ik voor een volgend bezoek aan het UMC een taxi reserveren, dat is een stuk duurder dan mij een kilometervergoeding betalen. Misschien niet helemaal netjes om daarmee te dreigen, maar nu wordt het in ieder geval geregeld!

Voor Berts koude handen hebben we iets bedacht: onder iedere hand een warmwaterzak en vervolgens een klein handdoekje om de hand en waterzak heen vouwen. Of het door de medicatie komt of door dit systeem weet ik niet, maar de handen zien er al beter uit. En het is natuurlijk gewoon veel comfortabeler voor Bert!

Gelukkig blijft de bloeddruk normaal, dat hebben we de afgelopen dagen een paar keer gecontroleerd.

’s Middags komt een bezorger van de apotheek de baxter brengen; een plastic opbergdoosje en een rol met zakjes medicijnen. Voor ieder innamemoment kun je een zakje afscheuren en de medicijnen eruit halen. Er zit ook een lijst bij met alle medicijnen, die daarop kunnen worden afgevinkt. De bezorgster zegt dat ze die voortaan altijd op dinsdag komt bezorgen, maar de volgende keer is het alleen een plat doosje, dat kan gewoon door de brievenbus. Toch wel handig zo!