Bert:

V Bürs A Wald am Arlberg A 19 km W zelfde warm en zonnig O In pension in Wald am Arlberg

E nu nog onbekend omdat er in dit dorp niets is (dus of verder of terug) T 863 + 19 = 882 km

Ook vandaag heerlijk gelopen, in totaal 300 m gestegen. De stijging van de eerste helft van de Arlbergpas stelde niets voor. De route van Reitsma voor fietsers is uiteraard veel minder steil maar dit was een makkie. Vandaar dat we na een dorpje op 16 km nog een stukje verder gelopen zijn. De tunnel die we hebben gehad was ook veel veiliger dan we hadden verwacht en die van morgen is ook geen probleem omdat we die al hebben gezien. Morgen proberen we naar St Anton te lopen, circa 23 km, moet lukken denk ik. Nu nog een stuk lopen en dan eten.

2^e deel

We hebben zojuist 6 km (3 +3) gelopen om een open eettent te vinden. In mei houden veel zaken urlaub tussen het winter en zomer seizoen. We hebben veel 'dichte zaken' gezien. Al met al hebben we inclusief een rondje door het dorp dus nog 8 km zonder rugzak extra getippeld. Uit onze keuken, onderdeel van onze kamer, heb ik zojuist twee wijnglazen gehaald en we zitten nu heerlijk aan de Blaufrankisch, een droge rode lokale wijn. Helma luistert naar haar MP3 en zingt af en toe veel te hard mee. We hebben hier onze kleding gewassen want na drie dagen warm weer stonken we iets te erg en begonnen we ons te schamen. Na enkele kilometers lopen is je hele achterkant inclusief je broek kletsnat. Ook na luchten en drogen blijven de lucht en de zweetvlekken er nog duidelijk in. Dus wassen moest wel.
Vandaag een kaarsje opgestoken en gebeden voor tante Cor. Ik denk dat ze vandaag is begraven.

Helma:

Vandaag begint de klim naar de Arlbergpas; een langzaam stijgende route. Nu merken we het verschil tussen een wandel- en fietsroute. Volgens het boekje is het flink klimmen, maar lopend stelt het echt niets voor. Tot nu toe zijn de Alpen zo veel makkelijker om te lopen dan sommige stukken in Duitsland.

We moeten onderweg door een tunnel en daar zag ik van tevoren tegenop: hoe gevaarlijk is dat, is er wel een stoep? Ook dit valt erg mee- er is een duidelijke stoep en we lopen veilig.

We zijn al vlot in Dalaas, het dorpje waar we wilden kamperen, maar besluiten nog wat verder door te lopen. Iedere kilometer die we nu meer lopen scheelt op de grote klim morgen. Zo komen we drie kilometer verder bij een pension langs de weg bij het dorpje Wald am Arlberg. Hier is een kamer vrij en we zitten aan de route, dus dit is perfect!

Een leuke kamer met mooi uitzicht; we hebben ernaast ook een soort keukentje tot onze beschikking. Omdat onze kleren erg stinken en we hier vrij vroeg zijn gaan we wassen; Bert maakt buiten een waslijn met onze wandelstokken, dus de spullen kunnen zo lekker drogen. Daarna lopen we naar de tunnel iets verderop waar we morgen door moeten; kunnen we die vast bekijken. Deze tunnel is zelfs nog prettiger dan die van vanmorgen, want hier is een soort (afgesloten) extra rijstrook waar het voetpad langs loopt.

We gaan het plaatsje in op zoek naar een restaurant voor vanavond en een café voor nu. Dat valt niet mee: de zaakjes die er zijn, zijn dicht. Het ene is gewoon dicht, het andere wordt verbouwd. Uiteindelijk vinden we wel een terras om een biertje te drinken, maar geen restaurant of winkel. Het dorp is nogal uitgestrekt, er is geen echt centrum, dus we lopen nog een flink stuk extra.

Terug in ons pension moeten we kiezen: gaan we zelf koken met ons noodrantsoen of lopen we terug naar Dalaas? We kiezen voor dat laatste. Betekent dus wel een stuk teruglopen, maar volgens mij zijn we wel langs een zaak gekomen tussen de dorpjes in.

Helaas: we moeten helemaal terug naar Dalaas. Net buiten het dorp zit een restaurant, maar dat blijkt dicht. Gelukkig vinden we in het dorp wel een restaurant dat open is en waar we heerlijk buiten kunnen eten.

Maar daarna weer drie kilometer lopen naar ons pension: ondanks de beperkte dagafstand hebben we er vandaag weer aardig wat kilometers opzitten!

Ik zie wel op tegen morgen: tot nu toe is het lopen bergop meegevallen, maar morgen is het veel hoger en stukken langs een drukke weg.