Gisteravond een Tupperware-party gehad. Dat was alweer een hele tijd geleden, leuk om met een groep buurvrouwen te bekijken wat er voor nieuwe dingen zijn.

Ans en Bertus konden in het ziekenhuis op bezoek gelukkig. Het is zo fijn af en toe andere dingen te doen ’s avonds; net als het bridgen elke week.

Vanochtend is Ina, mijn pedicure, bij Bert in het ziekenhuis om zijn nagels te knippen. De vorige keer dat ik bij haar was vroeg ze of de nagels door de verpleging gedaan werden; nou, niet dus. Bovendien heeft Bert heel harde nagels, die je maar met moeite kunt knippen. Zij bood toen aan dat zij wel een keer naar het ziekenhuis wilde gaan om dat te doen. Zo lief dat ze dat wil doen!

In de loop van de ochtend ga ik naar het ziekenhuis; Bert heeft een longfunctieonderzoek en ik heb aangeboden dat ik wel daarheen wil gaan met hem. In pyjama in de rolstoel dwars door het ziekenhuis naar de polikliniek; je trekt dan wel wat bekijks, zeker tussen alle ‘buitenpatiënten’.

Het onderzoek bestaat uit blaastesten en metingen van de hoestkracht en bloedwaardes, de uitwisseling van zuurstof en koolzuurgas. Natuurlijk goed om dit te meten, maar het maakt me ook wat ongerust: dit betekent immers dat eraan wordt getwijfeld of alles wel goed is…

’s Middags bezoek van een paar collega’s van Bert en ’s avonds komt Bertram Hoftijzer, iemand met wie Bert veel te maken heeft gehad in het werk. Vroeger met zijn vader, nu met de zoon, eigenaars van een zandfirma die zand zuigt uit een van de recreatiegebieden. In eerste instantie, bijvoorbeeld aan de telefoon, komt hij wat kortaf en bijna nors over, maar het blijkt een heel aardige, gezellige man te zijn. Het feit alleen al dat hij op bezoek komt, nadat hij had gehoord van Berts ziekte, is te waarderen.

Waar ik wel heel erg van baal: in mijn agenda zag ik (nu pas) dat ik volgende week een paar dagen zou werken voor Brunhilde. Zij is een enthousiast hardloopster en gaat zondag de marathon van Berlijn lopen. In september heeft zij een paar dagen voor mij gewerkt; op die manier konden wij een week naar Engeland, voor de diploma-uitreiking van Anne. In ruil daarvoor zou ik dan nu voor haar werken, zodat zij een paar dagen kon bijkomen en rustig terugkomen uit Berlijn. Ik voel me echt heel schuldig! Zij heeft de afgelopen periode al veel extra moeten doen en nu gaan haar vrije dagen ook verloren! Via de app laat ze gelukkig weten dat zij wat heeft kunnen regelen met de invalster. Kan ze gelukkig toch wel gewoon naar Berlijn.