Bert:

V Verona camping A Butta Pietra (daar niet overnacht maar alleen daar heen gelopen en met de trein terug) A 14 km W vanmorgen en vanmiddag een bui daartussen droog

O nog op de camping in Verona E zelf gekookt op de camping T 1282 + 14 = 1296 km

Vandaag zonder rugzak het eerste stuk van de Po vlakte gelopen. Was geen succes, zonder goede kaart is het moeilijk. Als we iets afwijken van de (zelf) beschreven route ben je het overzicht kwijt. Helma had een beetje een dip dag vandaag. Ze maakt zich een beetje zorgen over hoe we terug moesten en de route liep niet lekker. Terug in Verona, zonder treinkaartjes met de trein gereden, was ze opgelucht en was de dip voorbij. In Verona hebben we twee kaarten van de Po vlakte kunnen kopen . Aller vriendelijkst personeel dat meer dan goed hun best deed toen ze hoorden waar we de kaarten voor nodig hadden. Gisteren in Verona lelijk mijn teen gestoten en ter plekke pleisters gekocht. Helma heeft er later Sterilon over gedaan.
Ik denk dat Helma ook wat gespannen is vanwege de komst van de kinderen morgen. Ik heb er zin in ze weer te zien.

Aanvulling : 
In de kaarten winkel werden de juiste kaarten voor ons uit de kelder gehaald omdat iemand nog wist dat ze die daar nog ergens hadden
Ik stootte mijn teen aan een schuifdeur bevestigingspunt in een winkel. Dat punt stootte precies door een van de gaten in mijn crocs. Mijn kleine teen lag wel open maar met mijn wandelschoenen had ik er geen last van. 

Helma:

Wat een camping: gisternacht tot heel laat veel luidruchtig geklets op het terras; voor zover we het konden horen deed de (jonge) eigenaar/beheerder zelf enthousiast mee. Nu we wel kunnen douchen komen we erachter dat dat één zooitje is; deuren die niet goed sluiten, niet schoon. Het is een oud pand waar dus een ruimte als kantoor is ingericht, een kamer als winkeltje/bar en waar een gangetje is met een paar wc’s en douches.

Na het ontbijt gaan we, met alleen een klein rugzakje, het eerste stuk Po-vlakte lopen. Omdat de kinderen morgen komen en dan zondag weer terug gaan, hebben we geen zin nu Verona verder te bekijken. En een dag zo lopen met nauwelijks bagage is wel heel lekker; gelukkig heeft Bert met lopen geen last van zijn teen.

We lopen door het centrum en vinden dan de weg die we uit de stad moeten hebben. Het probleem is dat we hier geen kaarten van het gebied hebben; we hebben alleen de beschrijving en kaartjes van Google Earth die Bert thuis heeft gemaakt. Hij heeft de straatnamen die we moeten hebben erop gezet, maar dat loopt lastig. Als je op een parallelweg bent, weet je niet welke straatnaam dat is. Het is dus puzzelen.

Als we buiten de stad komen, eerst een stuk langs een drukke, brede autoweg over een 'eng' viaduct, dan langs rustige weggetjes, wordt het nog moeilijker. Steeds zoeken waar we zijn, kijken waar dat op de kaart is. Na een poos besluit Bert de kaartjes maar achterwege te laten. Wel jammer, want hij is hier thuis echt tijden mee bezig geweest. Met behulp van de grote regionale kaart volgen we nu maar plaatsnaambordjes in de goede richting. Het is vandaag benauwd en heet en het lopen is niet leuk, zelfs zo zonder rugzak.

Begin van de middag zijn we in Butta Pietri; we zoeken hier naar een pension of hotel, omdat we waarschijnlijk hier zondag willen overnachten. Er is wel een hotel, maar dat is dicht, zodat we niets kunnen reserveren. We drinken wat en lopen dan naar het treinstation voor de trein terug naar Verona. Dat station ligt een aardig stukje buiten het centrum. Als we er komen blijkt er geen loket voor kaartverkoop te zijn: kaartjes kun je in het centrum kopen! Weer helemaal terug? Zie ik niet zitten en bovendien komt de trein al haast. Misschien kunnen we iets bij een conducteur kopen. Als de trein komt is er geen conducteur te vinden; dus maar zwartrijden. Ik ben en blijf de hele tijd doodzenuwachtig; wat als we controle krijgen, moeten we in Verona op het perron misschien door een controlepoortje? Gelukkig komen we gewoon in Verona aan en kunnen we zonder probleem van het perron af; ik voel me behoorlijk opgelucht.

Het pad terug naar de camping, dwars door het centrum, is gezellig om te lopen. Als we langs een boekwinkel komen, wil Bert even kijken of ze hier misschien kaarten hebben van de Povlakte die we kunnen gebruiken.

We zoeken een poos en vragen dan hulp aan een medewerkster. Die is eerst vooral verbaasd: wie wil er nu een fiets/wandelkaart van de Povlakte? Maar als we vertellen dat we al tot hier hebben gelopen en onderweg zijn naar Rome wordt ze heel enthousiast. Een collega wordt erbij gehaald en ze overleggen samen; uiteindelijk komt ze uit de voorraadkelder met een paar fietskaarten. Niet zo goed en actueel als de 'normale' kaarten uit Nederland, maar veel beter dan niets. En omdat we vandaag hebben gemerkt dat het lopen met de Google-kaarten niet werkt, is dit een uitkomst.

Na het eten, weer zelf gekookt op de camping, gaat het regenen. Voor we ’s avonds in slaap vallen begint het flink te onweren; hopelijk frist het daardoor wat op. Maar het onweer en de volgende plensbuien maken mijn nachtrust er niet beter op; als het eenmaal droog is begint het geklets en de 'opruimgeluiden' ook weer!