De tillift wordt keurig ’s ochtends om 10.00 uur afgeleverd. Moet ik vandaag in het ziekenhuis nog even met de verpleging samen bekijken hoe je daarmee werkt.

Als ik bij Bert kom is hij weer wat somber: de vingers van de linkerhand ‘willen’ steeds minder. Rechts was steeds de slechtste kant, maar nu dus niet alleen de arm, maar ook de vingers… Bij het verplaatsen met de tillift doet de verpleging het nu ook niet meer alleen. Omdat hij zich niet echt goed kan vasthouden moet er voor de zekerheid iemand achter hem blijven staan, om vallen te voorkomen.

Gelukkig dat de kinderen met Pasen allebei thuis zijn; als ik alleen was had hij dus misschien alsnog niet naar huis gemogen.

Het lukt me tussendoor even een verpleegster te vertellen over de komst van Anne, morgenavond. Zij vindt het een leuke verrassing, belooft dat zij de collega’s op de hoogte zal brengen zodat Anne ook later op de avond nog welkom is. Moet ik alleen nog een smoes bedenken waarom ik morgenavond langer blijf dan anders.

’s Middags komt Ada op bezoek; zij gaat na het bezoekuur met mij mee naar huis, om samen met de tillift te ‘oefenen’. Deze is net iets anders dan die in het ziekenhuis, dus even uitproberen hoe het goed werkt. We ‘tillen’ elkaar op: is best een eng gevoel, je zo over te moeten geven aan een apparaat. Ada heeft ook een ‘ glijzeil’ meegenomen. Zij werkt in een verpleeghuis en daar gebruikten ze deze ook: het is een zeiltje dat aan de onderkant ‘ stroef’ en van boven glad is. Als je daar een los laken overheen legt, kun je degene die erop ligt opzij schuiven. Dat is makkelijker met omdraaien ’s nachts. In Ada’s tehuis worden deze niet zoveel meer gebruikt. Er is ook een ander systeem, maar daar kan iemand niet op blijven liggen, dus dit lijkt handiger. Fijn dat ze het heeft meegenomen, kunnen we het gaan uitproberen.

Bij de post zit een leuk bericht: de toekenning van de rolstoelpas voor de regiotaxi. Ik moet wat invullen en opsturen. Ook zit er informatie bij over de Valyss. Dat is een taxi voor een grotere regio, waarmee je bijvoorbeeld ook naar Utrecht kunt. Via de website vraag ik ook hiervoor de inschrijfformulieren op. Fijn dat dit dan geregeld kan worden!

Nog een berichtje ’s middags, van Daniël! Hij is ons oude ‘vakantiekind’ uit Berlijn, dat jaren bij ons de Paas- en zomervakantie heeft doorgebracht, via Pax Christie kinderhulp. Sinds enkele jaren hebben we weer contact met hem en zijn gezin. Afgelopen herfstvakantie hebben wij een week op een camping bij Berlijn gestaan en hebben we ze thuis bezocht. Ook uitstapjes met Simone en de jongste twee kinderen gemaakt. Zij komen voor een paar dagen naar Nederland, met Daniël junior (DJ) en vinden het fijn morgen in het ziekenhuis op bezoek te komen.

Leuk! Wordt het morgen wel een drukke dag, al weet Bert nog niet alles.