Stia - Badia Prataglia

Bert:
V Stia A Badia Prataglia A 19 km W zonnig, heet en later lekker warm en bewolkt O eenvoudig hotel in Badia Prataglia E in zelfde hotel T 1613 + 19 = 1632 km
Vandaag 2 etapes gecombineerd en beide gelopen. Dat was wel veel. Vanmorgen toen we voor mijn gevoel de zoveelste heuveltop beklommen om vervolgens weer naar beneden te gaan was ik het goed zat Ik wil wandelen en niet steeds klauteren en me elke dag compleet letterlijk uit mijn verschoning lopen. Toch was het wel een hele mooie route vandaag. Vanmorgen klopte de beschrijving in het begin niet of wij begrepen het niet. Na drie kwartier zoeken zijn we op de kaart gaan lopen en er uiteindelijk toch gekomen. Helma ligt nu te slapen. De afgelopen dagen slapen we even een uurtje voor het eten omdat dat toch pas vanaf 19.30 uur kan. Ik denk dat we het wel nodig hebben ook. Zojuist (door Helma) bij mij één (en door mij) bij Helma twee teken weggehaald.
Dit is net zo als eergisteren een hotel waar in de badkamer geen douchescherm o.i.d is. De hele badkamer, inclusief wc en wc papier, alles dus wordt gewoon nat. Zal wel z’n voordeel hebben.
Morgen nog een zware route en dan worden ze wat minder. Eindelijk gaan we dan ook naar het zuiden, de goede kant dus op.
In dit hotel hadden we een kamer met uitzicht op een middeleeuwse kerk. Het hotel was 'wat simpelkes' maar wel schoon. De kosten van een overnachting en een diner voor 2 personen, ongetwijfeld een voorgerecht en daarna pasta wijn en water, kosten bij elkaar € 70,--. Kan je niet veel van zeggen.
Helma:
Geen fijn begin van de dag; we lopen bijna een uur te zoeken naar het goede startpunt van de route; de beschrijving lijkt niet te kloppen. Als we het dan nog steeds niet hebben gevonden besluiten we maar op de kaart te gaan lopen.
Omdat we vandaag meer dan één stuk van de route lopen (heeft Bert zo uitgezocht en 'aan elkaar geplakt') is het een lange route, maar ook weer een heel zware. Het zijn hier prachtige wandelpaden, maar dat Franciscus een grote voorliefde had voor heuvelop-heuvelaf is ons maar al te duidelijk geworden….
En omdat de temperatuur ook hoog is, is dat gewoon enorm zwaar. Op sommige stukken is de helling zo steil, dat ze kettingen in de grond of wand hebben vastgemaakt; daaraan kun je je dan vasthouden. Is natuurlijk heel fijn, maar geeft ook wel aan dat dit geen wandelpaden zijn.
’s Middags hebben we op een bepaalde plek wel een ongelooflijk mooi uitzicht op een meer heel diep beneden. Dat is dan wel weer een voordeel van al dit ‘heuvelen’!
Ons hotel vandaag is eenvoudig, maar netjes en de kamer kijkt uit op een pleintje met een middeleeuwse kerk. Gelukkig ook een koele kamer, zodat het lukt om een poosje te slapen voor het eten. Omdat je hier eigenlijk nergens voor half acht kunt eten, proberen we nu steeds vaker even een middagdutje te doen; hebben we met deze inspannende tocht ook echt nodig!
Het is wel schrikken dat ik op mijn bovenbeen een raar plekje zie, dat bij nadere inspectie een teek lijkt te zijn; we hebben elkaar even goed 'nagekeken' en dan blijkt Bert er één en ik er twee te hebben. Het verwijderen lukt, al vindt Bert het doodeng, zowel om te ondergaan als te doen bij mij…..

