De offerte van Senioord is ’s ochtends bij de mail. Ik print alles uit, zodat ik het vanmiddag mee kan nemen en met Bert kan bekijken.

Begin van de middag moet ik weer naar de bedrijfsarts. Gelukkig ruim op tijd nu.

Zij is blij met de stappen die ik heb gezet en ook over de plannen voor het volgend schooljaar. We spreken af dat ik verder overleg heb op school en na de zomervakantie, als ik een paar weken heb gewerkt, weer terugkom. “Weet je al hoe je dat dan gaat regelen met je man, voor de dagen dat jij weer werkt?” vraagt ze nog. Nou, nog niet echt, maar enkele mensen hebben wel aangeboden dat ze af en toe bij Bert kunnen zijn, als ik weg moet. Ga ik nog eens goed bedenken hoe dat het makkelijkst te organiseren is. Want Bert een hele dag alleen thuis laten lijkt me geen optie. Misschien kan de thuiszorg dan tussendoor een keer komen om hem te helpen met eten en plassen, maar iemand die hem een paar uur gezelschap houdt is dan ook wel heel fijn.

’s Middags in Nijmegen vertelt Bert enthousiast over een bezoek dat hij vanochtend heeft gehad. In het weekschema staat regelmatig een ‘lotgenotencontact’ ingepland. Dan komt er een oud-patiënt waarmee je een gesprek kunt hebben en die vertelt over zijn of haar leven. Meestal komt Petra, een tamelijk jonge vrouw die een aantal jaren geleden door een ongeval een dwarslaesie heeft opgelopen. Bert vindt dat fijne gesprekken en heeft ook veel aan haar optimistische instelling. Maar zij kan haar armen nog wel gebruiken en dat maakt een behoorlijk verschil! Zij heeft daarom geregeld dat Paul af en toe komt; hij heeft een hoge dwarslaesie en heeft dus ook geen armfunctie meer. “Het is gewoon ongelofelijk wat er technisch allemaal kan”, vertelt Bert. Zo kon Paul via zijn telefoon zien dat zijn schoonouders voor zijn huisdeur stonden, en hij kon zelfs de deur voor ze openen…. Ook heeft hij vertelt over buitenlandse vakanties en hoe hij zelfs in Spanje in een cabrio heeft gereden. Met een tillift op de passagiersstoel getild, dat kan met een open dak.

Fijn zoiets te horen; wie weet wat er thuis allemaal kan worden geregeld zodat Bert dingen zelf kan doen. Al is het uiteraard nog meer te hopen dat er nog wat vooruitgang komt in de werking van de armen en handen…