Bert:

V Narni Scalo A Narni A 6 km W heet en iets minder wind O in ontzettend mooi hotel E ontzettend weinig in dat mooie hotel T 1853 + 6 = 1859 km 

(Geschreven 9-7)

De loopafstand kan gezien worden als een record dan wel een dieptepunt. Ik voelde me na die 6 km helemaal op en was blij dat we er waren. Het hotel is werkelijk schitteren gelegen en is prachtig ingericht. Opvallend is de toren in de vorm van een minaret. Alle voorzieningen zoals airco, zwembad, terras, prachtig ingerichte tuin e.d. zijn aanwezig. Ik heb de rest van de ochtend en begin van de middag wat geslapen en gelegen. Helma heeft zich in de tuin (het park) vermaakt. Aan het eind van de middag zijn we naar een 1^e hulp post in het ziekenhuis gegaan. Ik ben daar onderzocht door een nogal stevige arts die geen Engels sprak en alles dus in het Italiaans via Helma verliep. Ook is mijn bloed onderzocht met het bekende duizelige gevoel als gevolg. Er is gelukkig niets aan de hand en mijn bloed is prima. Een paar dagen rustig aan doen qua eten d.w.z. kamille thee en toast. Of ik daar op kan lopen moet ik nog maar zien.

Aanvulling : Het was eigenlijk wel tijd dat ik naar de dokter ging. We liepen naar het ziekenhuis om te kijken of ik daar de volgende ochtend terecht kon maar kon dus direct geholpen worden. Het was wat anders dan we hier gewend zijn. Aan een zuster in een gang konden we vertellen wat er aan de hand was. Iedereen kon gewoon meeluisteren. De zuster vertelde dat aan de arts waar we na een korte tijd al binnen mochten komen. Zij had waarschijnlijk ook verteld dat Helma prima Italiaans sprak wat voor de arts een reden was om geen Engels te spreken. Zoals gezegd liep dus alles via Helma die alles vertaalde. Ik ben uitvoerig onderzocht en voor ik het wist werd er ook bloed afgenomen. Na de afname mocht ik wachten op de gang waar ik dus direct duizelig wit en zweterig tegelijk werd. Gelukkig zakte dat redelijk snel weg nadat ik bij een buitendeur wat buitenlucht kon happen. Het wachten op de bloeduitslag duurde ook niet lang. Ik kreeg een recept voor wat bio-spul voor mijn darmen mee en kon het twee dagen doen op kamille thee en toast. Ik was daar niet zo erg blij mee zeker niet in zo’n mooi hotel. Ook vond ik het nogal wat dat juist een wat gezette arts me tot twee dagen toast en thee veroordeelde. Het heeft echter goed geholpen en ik ben goed opgeknapt. Dank aan die Arts.

Aanvulling 2 Het hotel is het mooiste hotel dat ik ooit, niet alleen tijdens deze toch maar echt ooit, heb gezien. Met name de opzet het onderhoud en uitstraling waren fantastisch. Een prachtige tuin en ontzettend mooi en netjes onderhouden. Bekijk zeker de foto’s. Nu we terug zijn hebben we ons voorgenomen om daar zeker nog eens een keer naar terug te gaan. Wanneer is nog een vraag.

Helma:

Prima geslapen gelukkig! We voelen ons allebei duidelijk beter dan gisteren, dus hopelijk hebben we het achter de rug. We willen vandaag naar Narni lopen, dat moet (volgens het boekje van Reitsma) een mooi oud plaatsje zijn. Het is maar een kilometer of 5, dus we hebben vanmiddag tijd om voor toerist te gaan spelen.

Het is bij vertrek al wel weer gelijk warm; ook gaat de route voortdurend heuvel-op, want Scalo ligt in het dal en Narni een stuk hoger. Tijdens het lopen voelt Bert zich weer slechter worden; we moeten halverwege in de berm van de weg gaan zitten.

Als we boven komen staan we voor soort poort in de ‘stadsmuren’. Net daarvoor staat een pijl richting ziekenhuis en een hotel. Daar gaan we naartoe, want volgens het boekje is het een mooi hotel en betaalbaar.

We lopen eerst langs het ziekenhuis, het hotel blijkt aan het eind van deze doodlopende weg te liggen. De poort tot het terrein ziet er niet indrukwekkend uit, maar als we daar doorheen zijn kijken we onze ogen uit. Een prachtige tuin, een bijzondere toren en twee grote gebouwen. Gelukkig is er een koele kamer beschikbaar.

Na het wassen en douchen gaat Bert op bed liggen, en valt gelukkig in slaap. Ik besluit de tuin te gaan ‘verkennen’; dit is echt een ongelooflijk mooi hotel! Niet zozeer het gebouw of de kamers, maar alles erbij. Een ‘hoge’ tuin met prachtige borders en vaste planten in bakken, een groot terras dat bij het restaurant hoort en dat een schitterend uitzicht over het dal geeft en een lager gelegen deel met een zwembad.

De aparte toren is een soort minaret. In het boekje van Reitsma is te lezen dat dit hotel vroeger een klooster is geweest. Later is het hele terrein opgekocht door een rijke zakenman die het compleet heeft gemoderniseerd en spullen uit verschillende plaatsen heeft laten komen, waaronder die minaret.

Nadat Bert een poos heeft geslapen, is hij nog steeds niet echt opgeknapt. Natuurlijk is een buikgriep vervelend en moet je dat gewoon ‘uitzieken’, maar het duurt nu al wel lang... Ik besluit bij de receptie te gaan vragen of er in de buurt een dokter is waar we naartoe kunnen. Ik wordt verwezen naar de eerste hulp van het ziekenhuis, dat is eigenlijk de lokale dokterspost.

Dus gaan we, na de ergste middaghitte, daar naartoe. In een soort ruime gang met wachtende mensen komt een verpleegkundige naar ons toe om te vragen wat het probleem is. Zo moet ik, bijna midden in de wachtkamer, uitleggen wat er aan de hand is.... Privacy lijkt hier niet zo belangrijk te zijn. De verpleegster spreekt geen Engels, dus leg ik in het Italiaans uit wat er met Bert is. Na een poosje worden we de spreekkamer binnengelaten. Bert vraagt aan de arts of hij Engels spreekt (dat verwacht je van een arts eerder dan een verpleegkundige), maar die reageert: “La signora parla bene Italiano” (mevrouw spreekt prima Italiaans), dus mag ik weer uitleggen wat er aan de hand is. Hij voelt aan de buik en er wordt bloed afgenomen en in de gang kunnen we wachten op de uitslag daarvan.

Bert is, zachtjes gezegd, nooit zo’n fan van bloedafname, dus hij voelt zich duizelig; we gaan een poosje bij de buitendeur, in de frisse lucht, staan en dan zakt het weer af. We worden na een poosje weer bij de dokter geroepen; het bloed is prima, er is niets ernstigs aan de hand. We krijgen een recept voor een soort kalmerend middel voor de ingewanden, dat we bij de drogist kunnen ophalen. Verder het advies een paar dagen alleen maar kamillethee te drinken en biskwietjes te eten; de maag en darmen een beetje rust te geven.

Weer terug in het hotel vraag ik of we de kamer een extra nacht kunnen krijgen; dan houden we morgen maar weer een rustdag. Met de mooie tuin en het zwembad kan ik me morgen prima vermaken en dan kan Bert verder uitrusten en op krachten komen. Want een stuk lopen op alleen maar biskwietjes lijkt niet zo’n goed idee.

We eten ‘s avonds op het terras van het hotel; voor mij pasta en Bert krijgt alleen bouillon.