Bert:

V Rivalta A Pol A 25 km W warm, heet en droog O In Bed en Breafast in gehucht net voorbij Pol

 E Broodjes gekocht in een dorp veel verder gelegen en die op het terras aan de Adige bij ons B&B opgegeten T 1237 + 25 = 1262 km 

Vanmorgen net na ons vertrek hebben we in een hotel naast het onze nog 2 Nederlanders ontmoet. Ze waren met de fiets op weg naar Rome via Reitsma. Even leuk bijgepraat en zij hebben wat foto’s gemaakt

Anne is vandaag gezakt voor haar rijexamen. Jammer, ze zou wel eens een opsteker kunnen gebruiken. Volgende keer beter hoop ik voor haar. De route afkorting zonder goede kaart is niet zo’n succes geweest. We hebben veel langs drukke wegen gelopen puur op bewegwijzering. In de provincie Verona zijn geen fietspaden en is de Via Claudia Augusta slecht, of eigenlijk niet, gemarkeerd. Ons B&B hebben we nu op goed geluk gevonden. De bar/ het café die/dat er volgens de borden zou moeten zijn bestaat uit een partytent en die is dicht. Voor een winkel en een bar zijn we vanaf onze kamer nog 3 km heen en weer 3 km terug gelopen. We zitten nu om bijna 20.00 uur op een terras aan de Adige bij ons B&B en gaan zo een broodje eten. Morgen weer kamperen in Verona hoop ik. Nog circa 18 km schat ik. Routes afkorten zonder goede kaart doen we voorlopig, denk ik, niet meer.

Aanvulling : De route afkorting vandaag hebben we gelopen op het veel te summiere kaartje van Reitsma. Daar staan naast de fietsroute eigenlijk alleen de hoofdwegen op. Bovendien liepen we door het industriegebeid waar ontzettend veel marmer wordt verwerkt. Dat betekent veel vrachtwagens en vooral veel stof. Wat ook niet meeviel was dat er een bordje B&B stond zonder een afstandaanduiding. Je weet dan op een gegeven moment niet meer of je er al voorbij bent of dat het nog verder is. Zeker in combinatie met een eerste echte hete dag valt het soms een beetje tegen om het maar zo uit te drukken. 

Helma:

’s Morgens bij het pakken van de spullen en inpakken van de rugzak, merk ik dat ik mijn bloes kwijt ben. Beneden gevraagd (is de bloes misschien op het terras blijven hangen?), maar er is niets gevonden. Dan denk ik ineens aan de avond ervoor: bij het stukje lopen na het eten heb ik de bloes los over mijn t-shirt aangetrokken. Op het terras van het buurhotel hangt de bloes nog gewoon over de stoelleuning, gelukkig.

Na het ontbijt rekenen we af: voor de kamer, het eten en alle drankjes ’s middags op het terras zijn we maar € 95,- kwijt.

Even verderop kopen we bij de winkel die daar zit broodjes en drinken voor onderweg en ga ik nog even pinnen. Dan komen de Nederlanders eraan die ik de middag ervoor gezien heb. Inderdaad, fietsers naar Rome! We maken even een praatje; gezellige mensen. Omdat ze het wel heel apart vinden dat wij lopen naar Rome, maken ze een foto van ons; we geven ze ook een kaartje van onze website.

Het is al 9.00 uur als we aan onze etappe van vandaag beginnen. Het is dan al zonnig en warm; de teruggevonden bloes kan dus direct in de rugzak blijven. Als we om 11.20 uur pauze houden, hebben we al 11 kilometer gelopen; netjes! Verderop pauzeren we bij een tankstation, waar we drinken en een vers broodje kopen. De route is niet leuk; we zijn hier van de route van Reitsma afgeweken, omdat dat korter is. Maar nu lopen we langs een weg met veel vrachtverkeer dat hier bij de steenindustrie moet zijn. Het is heet en erg stoffig. Tegen de zon zet ik mijn zonnehoed op- de hoed die ik bij Konstanz heb gekocht. Helaas, door de opgevouwen toestand is de strohoed een soort Swiebertje-model geworden. Bert heeft er een elastieken bandje aan gemaakt tegen het afwaaien, maar nu waait hij soms af en zit dan strak om mijn nek. Niet zo’n succes dus!

Omdat we geen kaart van dit deel hebben, lopen we op de plaatsnaambordjes; gelukkig zien we bij een splitsing een bordje met de naam van een B&B. Daar lopen we naartoe; helaas lijkt het bordje daar neergezet voor automobilisten, want voor we er uiteindelijk aankomen zijn we heel wat kilometers verder. Het lopen in de felle zon, met temperaturen die ’s middags zijn opgelopen tot boven de 30 graden valt niet mee. Ik zit er ’s middags echt doorheen; in de schaduw van een kerkje puffen we even uit en mag ik als troost Bert z’n petje even lenen (troostpetje!). We krijgen een telefoontje van Anne, die vandaag weer moet afrijden: opnieuw gezakt- shit!

De B&B is een mooi huis, met een gezellige kamer met roosjes-interieur op de derde verdieping. De kamer is lekker koel. Er zou hier ook een soort restaurant zijn, maar helaas is dat gesloten; onderweg zijn we ook langs een soort eettent gekomen (Asterix), maar bellen van de zoon van onze hospes leert ons dat die ook dicht zijn. Dat betekent dat we, om te eten, door moeten lopen naar een dorpje verderop, aan de overkant van de Adige, die hier achter ons huis langs stroomt. Volgens de eigenaresse een kilometer of zo.

Wat kunnen mensen die altijd alles per auto doen toch slecht afstanden inschatten! Het is zo’n 3 kilometer lopen tot we bij de brug over de rivier komen; aan de overkant ligt het bedoelde plaatsje.

Hier is wel een bar, maar geen restaurant. We drinken een welverdiend biertje bij de bar en kopen dan wat brood, salami, yoghurt en een pak wijn. Op een poster die in de bar hangt zien we het wedstrijdschema voor het komende EK-voetbal: de eerste wedstrijd van Nederland is tegen Italië! Leuk om dat hier te kunnen kijken! Dan is het hetzelfde stuk weer terug lopen; uiteindelijk hebben we dan vandaag meer dan 30 kilometer gelopen.

Weer terug bij ons pension eten we op het terras dat grenst aan de rivier. Een heftige dag, maar dit sfeervolle eten op een rustig plekje aan het water met de krekels op de achtergrond maakt het weer een beetje goed.