Een appje van Anne, met foto’s van haar vliegticket; zij komt vrijdag begin van de avond aan. “Zeg nog maar niets tegen papa, dan is het een verrassing.” Lijkt me een goed idee. Er is alleen een kans dat ze wat te laat aankomt voor het bezoekuur, dus ik moet de verpleging even tussendoor inseinen dat ze haar dan wel doorlaten.

De revalidatiearts heeft gisteren gezegd dat in plaats van Klimmendaal de St. Maartenskliniek in Nijmegen of Groot Roessingh in Enschede het meest geschikt zijn; daar zijn aparte dwarslaesie-afdelingen. Wij hebben Nijmegen als duidelijke voorkeur. De afstand in kilometers naar Enschede of Nijmegen is ongeveer gelijk, maar omdat naar Enschede maar een klein stukje snelweg loopt en verder provinciale weg (met zelfs stukjes door plaatsen heen, dus 50 kilometer-zones) is dat veel langer reizen. Bovendien is dat voor familie uit het Westen helemaal een enorme afstand. Zij gaat dus in eerste instantie de St. Maartenskliniek benaderen. Hopen dat daar dan snel plaats is.

’s Middags bezoek van Erik, Berts directeur. Bert geeft aan dat hij een brief wil opstellen voor alle mensen met wie hij beroepshalve contact had. “Terugkomen in mijn oude functie kan gewoon niet meer, dus ik wil iedereen graag duidelijkheid geven.” Erik lijkt opgelucht dat Bert het zelf zo duidelijk aangeeft. Hij wil eigenlijk, met het nieuwe recreatieseizoen voor de deur, zo snel mogelijk op zoek naar een opvolger. “Wil jij meedenken over het opstellen van een profielschets?” vraagt hij.

Ze spreken af dat de secretaresse een lijst maakt van alle contacten, dan kan ik samen met Bert uitzoeken wie er een bericht moet krijgen en wie niet. Wij gaan samen ook een opzet maken voor een brief.

Erik zal ons per mail op de hoogte houden van de profielschets en taakomschrijving, voor een opvolger.