De dagen lopen nu volgens het ritme van het ziekenhuis; twee keer per dag op bezoek, tussendoor de andere dingen hier thuis doen en berichten sturen.

Op de kamer van Bert liggen nu meer patiënten; het is dus zeker handig dat we naar beneden kunnen, want als iedereen bezoek heeft is het best vol. Ook de badkamer die bij de kamer hoort is krap; op zich is de ruimte in orde, maar er staat allerlei 'rommel' geparkeerd waarvoor elders geen plaats is, een tillift bijvoorbeeld.

Het lopen gaat elke dag wat minder; toen hij dinsdag van de ene naar de andere afdeling moest heeft hij wel op het bed gesteund, maar het lukte de lange gangen door te lopen. Nu kosten de paar meter van het bed naar de badkamer al moeite; en in de badkamer moet hij zich echt vasthouden.

Naast de reacties per mail zijn er ook al kaarten gekomen, zo lief!

Er is ook genoeg bezoek; Berts zussen, Ada en Helma (ja ook een Helma), zijn geweest en wat bekenden en vrienden uit Doetinchem. Berts broer Jos is met zijn gezin in Oostenrijk, maar zij blijven via WhatsApp op de hoogte.