Gisteren had Bert het idee dat de pijn al iets minder werd, gelukkig zet zich dat vandaag door. Als ik in Nijmegen kom vertelt hij dat-ie ’s ochtends even op de rand van het bed heeft gezeten om te zien of hij niet duizelig werd. Dat ging goed.

De pijn is iets minder, maar ook het algehele gevoel van malaise is verdwenen. Hij praat weer meer en heeft ook weer zin in chocola 😉. De medicatie slaat dus goed aan, gelukkig! Hij krijgt nu anti-virale middelen via tabletten en het infuus is alleen nog antibiotica. Mag er waarschijnlijk over een paar dagen vanaf.

Bert wil graag een boekje maken voor de mensen van de kliniek hier. Een boekje met bedankjes voor iedereen en vertellen wat de hulp en steun voor ons heeft betekend. Leuk bedacht! Hij heeft al wat dingen ingesproken op zijn telefoon en we spreken af dat ik die doorstuur en met de computer ga bewerken. Is wel weer een ‘klus’, maar ik denk dat mensen het wel zullen waarderen. En wij zijn ook echt blij met (bijna) iedereen hier; van de mevrouw van de huishoudelijke dienst die het eten verzorgt, de verpleegkundigen, therapeuten en artsen tot de schoonmaaksters toe. Altijd belangstellend, behulpzaam en gewoon aardig.