Rond koffietijd zijn we in het appartement in Nieuwegein; het is vreemd hier weer te zijn. Wij zijn hier niet meer geweest sinds pa er niet meer woont. Het plekje in de parkeergarage van het appartementencomplex is nu heel handig; dan kunnen we ‘binnendoor’ gaan.

Het is een gezellige ochtend; alle dingen die overal staan en hangen en het best ‘vol’ maken halen we weg. Van de oude dienstkist, waarmee pa in Indonesië is geweest, tot schilderijtjes, keukenspulletjes, flessen wijn uit de berging en alle bridgespullen van pa en ma. “Die zijn voor jou, jij bent de enige bridger”, vindt iedereen. Dus een tas vol insteekmapjes met kaarten, biedboxjes, scoreblocs en zelfs een mooie inklapbare bridgetafel met groen vilt aan de bovenkant.

Het verdelen van de andere dingen levert ook geen problemen op; de flessen wijn verdelen Bert en zijn broer, de anderen zijn geen wijndrinkers. Ada neemt alle fotoboeken mee; die wil ze nog eens met pa gaan bekijken en daarna zien welk album voor wie interessant is.

Het is leuk dat alles in goede harmonie gaat en gewoon gezellig; na het overlijden van ma in 2013 zijn we eigenlijk nooit meer met zijn alleen samen hier geweest, denk ik.