Anne vliegt vandaag terug, al om 11.15 uur; ik breng haar met de auto naar station Ede-Wageningen, dat scheelt een keer overstappen en zeker een half uur in tijd.

Weer thuis drinken we koffie, de zorg is inmiddels klaar, en daarna naar Houten om bij Jos en Marion te gaan lunchen.

Het binnenkomen bij hun lukt gelukkig, omdat wij inmiddels een serie kunststof oprijplankjes hebben. Dat zijn elementen die je op elkaar kunt klikken, in verschillende breedtes. Hierdoor kun je over een te hoge drempel komen.

Helma heeft deze dingen voor ons geregeld. Een patiënt in rolstoel die zij een tijd thuis heeft verpleegd is overleden; de familie vond het prima dat zij de plaatjes meenam. Toen zij vorige week bij ons was heeft ze het hele pakket meegenomen en een aantal heb ik nu standaard in de auto liggen.

Na de lunch gaan we op kraambezoek bij nichtje Nadie en haar man Joost; zoontje Fedde is nu bijna 7 weken. Een schattige baby; het lijkt nog maar zo kort geleden dat wij zo bij het wiegje van Nadie stonden…

Als we vertrekken loopt Joost mee naar de auto; hij heeft eenzelfde bus bij het bedrijf waar hij werkt. “Fijn he, die voorruitverwarming? Is straks als het kouder wordt echt ideaal”, zegt hij. Voorruitverwarming??? Geen idee dat we die hadden, Maar nu hij het zegt zie ik inderdaad heel dunne lijntjes door de voorruit lopen. Had ik misschien toch eens het instructieboekje moeten doornemen….